به گزارش ایسنا، بنیاد ملی علوم طبیعی چین که اصلی‌ترین نهاد تامین مالی تحقیقات چین است، تعداد کمک‌های مالی (گرنت‌های) خود را برای دانشمندان جوان تا ۵۰ درصد افزایش خواهد داد. این اقدام بخشی از وعده این کشور برای آغاز حمایت از دانشمندان جوانی است که برای تامین بودجه و موقعیت‌های شغلی با رقابت شدیدی روبرو هستند. پژوهشگرانی که در ابتدای مسیر حرفه‌ای خود قرار دارند، از این خبر استقبال کرده‌اند؛ اما برخی دانشگاهیان معتقدند که این اقدام به تنهایی راه‌حل قطعی و همه‌جانبه مشکلات موجود نخواهد بود.

بر اساس گزارشی که در نشریه نیچر منتشر شده است؛ این بنیاد قصد دارد امسال از طریق «صندوق دانشمندان جوان» خود، بودجه ۱۲ هزار پروژه اضافی را تامین کند که معادل افزایش بودجه‌ای حدود ۳.۶ میلیارد یوان معادل ۵۳۱ میلیون دلار آمریکا است. 

در بیانیه‌ای که در ماه می منتشر شده است، بنیاد ملی علوم طبیعی چین اعلام کرد که این حمایت‌های مالی اضافی از طریق یکی از برنامه‌های گرنت این صندوق به نام «رده C» ارائه خواهد شد. برنامه‌ای بسیار رقابتی که به طور گسترده به عنوان دروازه ورود به نظام پژوهشی چین شناخته می‌شود. این بنیاد در سال گذشته از طریق این رده، در مجموع ۷.۲ میلیارد یوان بودجه به ۲۴ هزار و ۵۱ پروژه منتخب اختصاص داده است.

کمک‌هزینه‌های رده C برای داوطلبان پسادکتری، پژوهشگران جوان و برخی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی در دسترس است. متقاضیان باید در صورت مرد بودن کمتر از ۳۵ سال و در صورت زن بودن کمتر از ۴۰ سال سن داشته باشند. انتظار می‌رود این بنیاد در ماه آگوست اعلام کند که کمک‌های مالی امسال را چه کسانی دریافت کرده‌اند.

تقویت پژوهش‌های بنیادی

«لی جیانک»، دانشمند علوم اطلاعات دانشگاه نانجینگ چین که چالش‌های پیش روی پژوهشگران چینی را مطالعه کرده، می‌گوید این واقعیت که دولت چین قصد دارد صندوق دانشمندان جوان را گسترش دارد، اقدامی قابل توجه است. به گفته وی؛ افزایش بودجه صندوق دانشمندان جوان با ارائه منابع واقعی و قابل توجه به آن‌ها، به صورت مستقیم به رقابت شدید و فرساینده‌ای که پژوهشگران جوان با آن مواجه هستند، پاسخ می‌دهد.

«لی جیژن»، پژوهشگر سیاست‌گذاری نوآوری در دانشگاه شینهوای پکن، می‌گوید این اقدام همچنین پیام روشنی دارد مبنی بر اینکه دولت چین، پژوهشگران جوان را محور اصلی برنامه خود برای دستیابی به اکتشافات بیشتر در علوم پایه قرار داده است. «شی جین‌پینگ»، رئیس‌جمهور چین نیز در ماه آوریل بر ضرورت تقویت پژوهش‌های بنیادی در این کشور تأکید کرده بود.

پژوهشگران چینی در برابر دو راهی ارتقاء یا اخراج

بسیاری از پژوهشگران جوان می‌گویند مشکل بزرگی که با آن مواجه هستند، قراردادهای موسوم به «ارتقاء یا خروج» در دانشگاه‌ها است. قراردادهایی که معمولاً ۶ ساله هستند و پژوهشگران باید در پایان این دوره موفق به کسب موقعیت دائمی دانشگاهی شوند، در غیر این صورت با خطر از دست دادن شغل خود مواجه خواهند شد. این شرایط در کنار محدودیت‌های سنی صندوق دانشمندان جوان، رقابت برای دریافت گرنت‌های پژوهشی را به ویژه دشوار و فشرده کرده است.

تانگ شینژائو؛ متخصص بیوانفورماتیک در دانشگاه شی‌آن جیائوتونگ-لیورپول در سوژو چین می‌گوید: «اگر به سنی که دانشجویان معمولاً در آن دوره دکتری خود را به پایان می‌رسانند فکر کنید، متوجه می‌شوید که آن‌ها زمان چندانی برای تلاش جهت دریافت این گرنت و تثبیت مسیر حرفه‌ای خود در اختیار ندارند.» به گفته او؛ برخی متقاضیان، علاوه بر تلاش برای دریافت گرنت، باید برنامه‌ریزی برای فرزندآوری را نیز در نظر بگیرند و میان این دو تعادل برقرار کنند.

«شی»، دانشجوی ۲۷ ساله پسادکتری علوم و فناوری که امسال برای دریافت گرنت درخواست داده است، نگران است که رقابت بین دانشگاهیان جوان همچنان شدید باقی بماند؛ چراکه پژوهشگران جوان برای همان تعداد ثابتی از موقعیت‌های شغلی در سطوح ابتدایی رقابت خواهند کرد. او می‌گوید: شاید به نوعی این خبر بتواند برای مدتی اضطراب ما را به تعویق بیندازد، اما واقعاً آن را کاهش نمی‌دهد.

این صندوق راه حل جادویی نیست

«تانگ لی»، پژوهشگر سیاست‌گذاری علم در دانشگاه فودان شانگهای، معتقد است که گسترش صندوق دانشمندان جوان، گامی مثبت و مهم رو به جلو است، اما «راه‌حلی جادویی» برای کاهش واقعی فشار بر پژوهشگران جوان محسوب نمی‌شود.

به گفته این پژوهشگر؛ برای آنکه افزایش بودجه به نتایج مطلوب منجر شود، شیوه ارزیابی دانشگاهیان نیز باید تغییر کند. تانگ می‌گوید: «پژوهشگران جوان در چین با جدول زمانی فشرده‌ای برای پیشرفت حرفه‌ای مواجه هستند؛ آن‌ها باید در مدت کوتاهی مقاله منتشر کنند، گرنت دریافت کنند، گروه پژوهشی تشکیل دهند، الزامات ارتقاء را برآورده سازند و از ارزیابی‌های نهادی عبور کنند».

وی تأکید می‌کند که برای شناسایی بهتر ایده‌های واقعاً نوآورانه و عمیق پژوهشگران جوان، به اصلاحات بیشتری نیاز است؛ اصلاحاتی که فضای بیشتر، انعطاف‌پذیری بالاتر و حمایت و به رسمیت شناختن بیشتری را برای انجام پژوهش‌های اصیل و خلاقانه فراهم کند.

انتهای پیام