به گزارش ایسنا به نقل از دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی در طرحی که با عنوان «بررسی اثر افزودن ایتریم و عملیات حرارتی بر رفتار زیستی کاشتنی‌های زیست تخریب پذیر حاوی آلیاژهای Mg-Sn منیزیم و قلع» به سرانجام رسیده، به نتایج امیدوارکننده‌ای دست یافته‌اند.
 
دکتر محبوبه بهلولی، مجری اصلی این طرح تحقیقاتی توضیح داد: ترمیم استخوان‌های به‌شدت آسیب‌دیده یکی از چالش‌های اساسی در پزشکی مدرن محسوب می‌شود، در این راستا استفاده از ایمپلنت‌های جدید که ضمن استحکام کافی، قابلیت زیست‌تخریب‌پذیری و زیست‌سازگاری بالایی داشته باشند، اهمیت فزاینده‌ای یافته است. آلیاژهای منیزیم به دلیل نزدیکی خواص مکانیکی به استخوان و قابلیت جذب در بدن، پتانسیل بالایی برای این کاربرد دارند.
 
وی با اشاره به محدودیت‌های آلیاژ منیزیم خالص مانند نرخ بالای خوردگی، توضیح داد: برای غلبه بر این چالش‌ها، افزودن عناصری مانند قلع به منیزیم می‌تواند مفید باشد، اما در این مطالعه ما با افزودن تنها یک درصد وزنی ایتریم به آلیاژ منیزیم-قلع و بهینه‌سازی عملیات حرارتی، توانستیم به طور همزمان ریزساختار، استحکام مکانیکی، مقاومت به خوردگی و زیست‌سازگاری ایمپلنت را به طور قابل توجهی بهبود بخشیم.

بهلولی اضافه کرد: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که ترکیب بهینه‌شده، منجر به تشکیل لایه‌های محافظ پایدارتر شده و نرخ خوردگی را به میزان چشمگیری کاهش داده است، ضمن اینکه این آلیاژ جدید زیست‌سازگاری بالایی با سلول‌های مورد آزمایش از خود نشان داده و قابلیت استفاده بالینی آن برای ایمپلنت‌های موقت ارتوپدی تقویت شده است. دستیابی به این نتایج، مزایای متعددی از جمله کاهش نیاز به جراحی‌های ثانویه، ارتقای ایمنی ایمپلنت‌ها، کاهش عوارض پس‌جراحی و افزایش رضایتمندی بیماران را به همراه خواهد داشت.
 
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، یافته‌های این طرح تحقیقاتی، در سال ۲۰۲۵ میلادی در مجله معتبر Results in Engineering از انتشارات الزویر منتشر شده است.
 
انتهای پیام