به گزارش خبرنگار ایرنا، ساعت حوالی پنج عصر بود، پنج خردادماه، نهم ذیالحجه. حاشیه برخی از میادین اصلی شهر از جمله میدان آیینی امام حسین(ع) فرش شده بود و مشتاقان حال خوب دعای عصرگاهی عرفه یکبهیک از راه میرسیدند.
همان نقطههایی از شهر که شبها شاهد میدانداری مردم است، عصر سهشنبه محفلی برای مناجات و دعاخوانی مومنان شده بود.
حضور پررنگ جوانان در دعای انسانساز عرفه
هر سوی جمعیت که چشم میگرداندم، جوانان یکبهیک یا همراه با دوستان خود به مراسم عرفانی عرفه آمده بودند.
دختران و پسران جوان و نوجوان با پوششهایی بهظاهر متفاوت اما بهدلی یکسو بر روی فرشها یا لبه خیابان نشسته بودند.
برخی از آنها مفاتیح کوچکی در دست داشتند و برخی دیگر برای دعا و مناجات نیز از حافظه گوشیهای خود استفاده میکردند.
حضور پررنگ جوانان در مراسم دعایی که در خیابان برگزار میشد، معنادار به نظر میرسید؛ جوانی را دیدم که با یک دستش کتاب دعا را گرفته و با دست دیگرش پرچم را نگاه داشته بود.
موج عرفان، وطندوستی و آرمانخواهی در عرفه شیراز
مراسم عرفه هرسال در سومین حرم اهل بیت(ع) حال وهوایی معنوی و زیبا داشت، اما امسال علاوه بر این، رنگوبوی وطندوستی و آرمانخواهی به خود گرفته بود.
بسیاری از حاضران در مراسم میدان امام حسین(ع) شیراز، علاوه بر دعا و تسبیح، پرچم با خود آورده بودند؛ برخی از آنها پرچم بر دوش و برخی بر مچ دست خود بسته بودند.
این پیوند در نخستین نگاه، توجه هر بینندهای را به خود جلب میکرد؛ پیدا بود که عرفه امسال در یک نکته متفاوت است و آن هم همراهی معنویت، میهندوستی و ایستادگی پای آرمانهایی بود که ریشه در هر دو داشت.
رهگذران میدان امام حسین(ع)، سواره و پیاده در حال گذر بودند، اما آوای ملکوتی عرفه و جمع صمیمی مومنان برای دقایقی، توجه آنها را جذب میکرد؛ جوانی را دیدم که دوچرخه خود را در حاشیه میدان گذاشت و چند فرازی را مهمان این عرفه بیآلایش شد.
مراسم دعای عرفه همراه با مناجات مومنان شیراز با شعارهای برائت و فریادهای توحیدی و «هیهات منا الذله» مومنان حاضر پایان یافت.
نزدیک به اذان مغرب بود که جمع خیابانی میدان امام حسین(ع) را ترک کردم، اما در مسیر، در چند نقطه شهر هنوز آوای دعای عرفه به گوش میرسید و این نشان میداد که امسال برپایی این مراسم عرفانی به حرمها و بقاع متبرکه و مساجد و مواکب شهر محدود نشده است.
مومنان شیرازی امسال عرفه را در خیابانها خواندند، چنانکه رمضان را در سنگرهای خیابانی افطار کردند، جشنهای میلاد و مبعث را در خیابان گرفتند و میادین اصلی شهر شاهد جاری شدن خطبه ازدواجهای ساده جوانان بود.
