به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از توتومرکاتو، این اتفاق نه‌تنها اعتبار این نهاد را زیر سؤال برده، بلکه نشان داده سیستمی مبهم وجود دارد که در آن سیاست و قدرت بر نتایج زمین فوتبال غلبه کرده‌اند.

در مرکز این ماجرا سه چهره کلیدی قرار دارند

نخست جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، که سایه او بر تمام این پرونده دیده می‌شود. نفوذ سیاسی و نقش او در فرآیندهای تصمیم‌گیری بین‌المللی باعث شده بسیاری تصور کنند کنفدراسیون فوتبال آفریقا کاملاً مستقل عمل نکرده است.

در این روایت، اینفانتینو بیش از آنکه نقش یک ناظر بی‌طرف را داشته باشد، به‌عنوان مدیری پشت‌پرده دیده می‌شود که در زمان لازم برای حفظ توازن قدرت وارد عمل می‌شود.

اظهارات او پس از بازی ۱۸ ژانویه نیز توجه زیادی جلب کرد. رئیس فیفا گفته بود ترک زمین مسابقه به این شکل غیرقابل قبول است و با لحنی غیرمعمول تیم برنده را محکوم کرده بود.

در کنار او، پاتریس موتسه‌په، رئیس کنفدراسیون فوتبال آفریقا، قرار دارد که بسیاری معتقدند نتوانست استقلال نهادی را که ریاستش را بر عهده دارد حفظ کند. نحوه مدیریت این پرونده تصویری از رهبری ضعیف ارائه داده که تحت فشارهای بیرونی قرار گرفته و نتوانسته از مشروعیت ورزشی یک رقابت قاره‌ای دفاع کند.

سومین چهره فوزی لقجع، رئیس فدراسیون فوتبال مراکش، است که بسیاری او را بزرگ‌ترین بهره‌بردار این تصمیم می‌دانند؛ تصمیمی که نتیجه به‌دست‌آمده در زمین مسابقه را کاملاً تغییر داد.

پیامد این ماجرا آسیب بزرگ به اعتبار فوتبال آفریقا بوده است. رقابتی که معنای خود را از دست داده، جامی که مشروعیت آن زیر سؤال رفته و تصویری بین‌المللی که به شدت خدشه‌دار شده است.

اگر نتایج فوتبال در دفترها و پشت میزها تعیین شود و نه در زمین مسابقه، این ورزش بخش مهمی از ماهیت خود را از دست می‌دهد. در چنین شرایطی، در این ماجرا بیش از آنکه برنده‌ای وجود داشته باشد، تنها مسئولانی هستند که باید پاسخگو باشند.