به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، سندروم شوگرن یک بیماری خودایمنی است که به غدد تولیدکننده رطوبت بدن حمله می‌کند و باعث خشکی چشم‌ها و دهان می‌شود. این بیماری می‌تواند به تنهایی یا همراه با سایر بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس رخ دهد.

سندروم شوگرن می‌تواند به عوارض و بیماری‌های مختلفی منجر شود. خشکی چشم‌ها و دهان که می‌تواند باعث عفونت‌های چشم، مشکلات دندانی و کاهش طعم و بو شود. مشکلات مفصلی مثل درد و التهاب مفاصل و التهاب غدد و تورم غدد بزاقی و پاروتید از جمله عوارض بارز این سندروم است. مشکلات سیستمیک مانند خستگی، تب، و دردهای عضلانی هم می توانند در پی سندروم شوگرن ایجاد شوند. این سندروم همچنین به برخی ارگان ها شامل کلیه‌ها، کبد، ریه‌ها و سیستم عصبی آسیب های جدی وارد می کند.

برای پیشگیری از بروز این عوارض راهکار های مختلفی وجود دارد. مصرف مایعات کافی برای جلوگیری از خشکی دهان راهکار مناسبی است. همچنین از اشک مصنوعی برای کاهش خشکی چشم می توان استفاده کرد. انجام مراقبت‌های دندانی مانند استفاده از خمیردندان‌های فلوراید و مراجعه منظم به دندانپزشک هم بسیار تاثیرگذار است. محافظت از چشم‌ها با استفاده از عینک‌های محافظ در محیط‌های خشک و بادخیز هم از جمله راهکار های پیشگیرانه در این حوزه است.

درمان سندروم شوگرن معمولاً بر کاهش علائم و جلوگیری از عوارض تاکید می کند و درمان مطمئنی برای آن وجود ندارد. استفاده از داروهای ضدالتهابی‌، داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی و داروهای تحریک‌کننده تولید بزاق در درمان این سندروم اثرگذار است. ایجاد تغییر در سبک زندگی با اجتناب از مصرف مواد تحریک‌کننده مانند کافئین و الکل هم اقدام مفیدی برای درمان است. درمان‌های موضعی با  استفاده از ژل‌ها و اسپری‌های مرطوب‌کننده برای دهان هم جهت درمان سندروم شوگرن موثر واقع می شوند.

سندروم شوگرن به ندرت مستقیماً منجر به مرگ می‌شود، اما می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند که نیاز به مدیریت و درمان دقیق دارد. این بیماری جزء بیماری‌های نادر خودایمنی محسوب می‌شود و به همین علت آمار دقیقی از تعداد مبتلایان آن وجود ندارد.

وزارت بهداشت ایران اقداماتی برای کاهش و بهبود سندروم شوگرن انجام داده است که از جمله آنها می توان به آگاهی‌بخشی با استفاده از برنامه‌های آموزشی و کمپین‌های اطلاع‌رسانی برای افزایش آگاهی عمومی، پشتیبانی از تحقیقات علمی در زمینه بیماری‌های خودایمنی و تجهیز مراکز درمانی برای بیماران مبتلا به سندروم شوگرن اشاره کرد.

سندروم شوگرن یک بیماری خودایمنی پیچیده است که نیاز به مدیریت دقیق و مستمر دارد. آگاهی از علائم، عوامل خطر و روش‌های درمان می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی بیماران و کاهش عوارض بیماری کمک کند.