در این مطلب آمده است: امروز با برخی از جریان‌های سیاسی در کشور روبه‌رو هستیم که به هر بهانه‌ای و با روش‌های مزورانه به دنبال این هستند که خدمات خالصانه به مردم را پنهان یا سانسور کنند یا با اغتشاش رسانه‌ای، تصویری غیرواقعی به مردم القا نمایند.

 با جریانی سیاسی روبه‌رو هستیم که اگر در قدرت باشد همواره پز اپوزیسیونی می‌گیرد و به جای عمل به وعده‌ها و پاسخ به مطالبات مردم و افکار عمومی، با فرافکنی ژست طلبکارانه نیز می‌گیرد

 اگر این جریان سیاسی پرمدعا در قدرت نباشد به لطایف‌الحیل روی می‌آورد تا تصویری سیاه از جامعه بسازد، آدرس‌های غلط به افکار عمومی می‌دهد و مثل همیشه به جای کمی انصاف و اخلاق، طلبکار هم هست و نسخه‌های عجیب و غریب هم می‌پیچد!

سناریوهای فریبکارانه و عملیات روانی این جریان سیاسی وقتی انتخابات را می‌بازد و به تبع آن در قدرت نیست؛ یک سناریوی چندمرحله‌ای است: ابتدا مثل سال 88 سعی می‌کنند بگویند تقلب شده! در مرحله بعد تلاش می‌کنند بگویند انتخابات مهندسی شده بوده! بعد به مرحله‌ای می‌رسند که رأی مردم را با عینک حزبی و قبیلگی به رأی خوب و بد تقسیم می‌کنند، وقتی هم خدمات یک دولت پرکار و حاضر در میدان و صحنه را می‌بینند، می‌گویند رئیس‌جمهور باید استعفا دهد! در تازه‌ترین اتفاق، یکی از رسانه‌های این جریان سیاسی پرمدعا، این ادعای واهی را به پیش کشیده که اساساً الان چیزی به نام دولت به معنای مرسوم آن هم نداریم!

مشکل جریان سیاسی مورد اشاره به نسبت مسأله «فکری و معرفتی» با حوزه «حکمرانی و سیاست‌ورزی» باز می‌گردد که انگاره‌های مادی و لیبرالی را دنبال می‌کند و وقتی دست خود را خالی می‌بیند به عملیات روانی و رسانه‌ای روی می‌آورد.