اخیرا مصوبه‌ای از جانب دولت در فضای مجازی دست به دست می‌شود مبنی بر اینکه نرخ گاز خوراک و سوخت صنایع به‌صورت قابل‌توجه افزایش می‌یابد و به اعداد ثابت 7 و 4‌هزار تومان خواهد رسید. این در حالی است که نرخ خوراک فرمول دارد (هرچند که ایرادات اساسی نیز بر این فرمول تعیین شده توسط وزارت نفت وارد است) و بر مبنای همین فرمول نرخ حوالی 15 - 14 سنت است که بر اساس دلار 28500 تومان و 38800 تومان، نرخ گاز خوراک به ترتیب حدود 4200 و 5700 تومان خواهد بود. (در حال حاضر این نرخ در آمریکا و کانادا کمتر از 8 سنت است.) چنانچه این مصوبه به وقوع بپیوندد، تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر عملکرد صنایع بزرگ ارزآور (صنایعی که نرخ‌های فروش آنها وابسته به نرخ‌های جهانی بوده و نمی‌توانند افزایش بهای تمام شده را به مصرف‌کننده منتقل کنند، مخصوصا صنایعی همچون اوره و متانول‌ساز به سبب استفاده از گاز به عنوان خوراک) خواهد داشت و بعضا منجر به زیان‌ده شدن آنها نیز خواهد شد. موضوع دیگر نرخ دلار محاسباتی است که دولت مبنای نرخ‌گذاری قرار داده است و آن هم دلار 50‌هزار تومانی است که 20‌درصد بالاتر از نرخ سامانه نیماست که خود جای سوال دارد. به وقوع پیوستن این موضوع با فرض نتیجه‌بخش بودن مذاکرات، سرمایه‌گذاری خارجی در بسیاری از صنایع را نیز توجیه‌ناپذیر خواهد کرد و همچنین نرخ ثابت و انعطاف‌ناپذیر رقابت‌پذیری صنایع داخلی را در صادرات به شدت کم می‌کند.