اما از سال ۹۶ تاکنون پیگیری برای شروع کار ساخت ۶۳۰ واگن بی‌‌‌نتیجه بود. پروسه برگزاری مناقصه و انتخاب پیمانکار تحت تاثیر بوروکراسی دولتی ایران بسیار زمان‌‌‌بر بود اما حتی وقتی به نتیجه رسید هم مشکل اصلی یعنی تامین مالی برای وعده‌‌‌ای که دولت در زمینه تامین واگن به شهرداری‌‌‌ها داده بود، به قوه خود باقی ماند و مدیران شهری قبلی و فعلی برای حل آن از هر طریق ممکن اقدام کردند. تنگنای مالی دولت چه در دوره قبلی و چه دوره فعلی مانع از آن می‌‌‌شد که دولت بتواند به تعهد خود عمل کند؛ اما از طرفی فوریت مساله کمبود واگن در تهران چیزی نبود که قابل اغماض باشد. اما سرانجام پس از سال‌‌‌ها پیگیری پیش‌‌‌پرداخت ۱۵درصدی قرارداد ساخت ۶۳۰ واگن توسط کمپانی چینی تامین مالی و به طرف چینی پرداخت شد.

به این ترتیب کار ساخت واگن‌‌‌ها آغاز شده و از ۱۸ ماه آینده به تدریج این واگن‌‌‌ها به خطوط متروی تهران تزریق می‌‌‌شود. رفع کمبود قطار مترو می‌‌‌تواند وضعیت سفرهای مترویی به لحاظ آماری را بهبود ببخشد؛ کمااینکه پس از اتمام دوره شیوع کرونا، دیگر بسیاری از مسافران همیشگی مترو نیز به آن اقبال نشان نمی‌‌‌دهند و الگوی سفرهای روزانه خود را به نحو دیگری تنظیم کرده‌‌‌اند. اما شاید ورود واگن‌‌‌های تازه‌‌‌نفس، کاهش زمان انتظار در ایستگاه‌‌‌ها و کاهش ازدحام در قطارها بتواند نوید سفری باکیفیت با ناوگان مترو در دو سال آینده باشد و شهروندانی که با این ناوگان قهر کرده‌‌‌اند، بار دیگر روی خوش به آن نشان دهند. آن‌‌‌گونه که چمران دیروز در صحن علنی شورای شهر توضیح داد، هزینه اجرای این قرارداد به صورت مشترک و با سهم مساوی دولت و شهرداری تامین خواهد شد.