عصر ایران؛ مهرداد خدیر- انتقاد از تیم مذاکره کننده و نه تنها هر که به دنبال راه حل مسالمتجویانه در جنگ یا تنش جاری باشد که از یادداشت تفاهم مصوب شورای عالی امنیت ملی به یک رویه در سازمان صدا و سیمای تحت مدیریت جلیلی- جبلی درآمده و از این رو اگر عکس آن رخ دهد خبری قابل تأمل به حساب میآید، اما کمی پرداختن به برخی برنامههای آن خالی از لطف نیست.
از جمله میتوان به برنامۀ دیشب "خط مقاومت" در شبکۀ سه با اجرای محمد جعفر خسروی اشاره کرد. مجری قدیمییی که بیش از 40 سال است در صدا و سیما مشغول است و قاعدتا باید بازنشسته شده باشد و البته بیشتر سالهای فعالیت خود را در صدا و سیمای مشهد گذرانده بود و در ماههای اخیر با محاسن سپیدی گذاشته یادآور مرحوم دکتر حسن حبیبی است که در سال 1360 وقتی وزیر دادگستری شد چهره را با دیگر وزیران متناسب ساخت و همین شباهت این انتظار را ایجاد میکند که از حیث مراعاتهای دیگر هم چنین باشد.
او در برنامۀ دیشب بدون ذکر نام سید محمد خاتمی بخشی از سخنان رییس جمهوری پیشین ایران را در دیدار با مشاوران خود خواند که در آن گفته است: "من طرفدار مذاکره و صلح شرافتمندانهام" و جناب خسروی به طعنه گفت: کدام مذاکره؟ کدام صلح؟ کدام شرافت؟
نگفته آنان اهل مذاکرهاند و ما نیستیم یا آنها صلح طلباند و ما نه بلکه به استناد صلح حدبیبه و صلح امام حسن علیهالسلام که به تعبیر رهبر شهید " قهرمانانهترین نرمش تاریخ" بوده گفته من طرفدار صلح شرافتمندانهام. کجای این سخن کدام، کدام دارد؟
جدای این میهمان (مسعود اسداللهی) را دعوت کرده تا او نظر بدهد یا خود نطق کند و تأییدیه بگیرد؟
علت اصلی ناخرسندی مجری از سخنان آقای خاتمی اما اتفاقا این بخش نبود. آنجاست که میگوید جای تأمل و تأسف است که گرایشها و نیروها و رسانههای افراطی و خطرآفرین .... و تا به اینجا رسید انگار انتقاد را متوجه برخی برنامه های صدا و سیما دانسته و اصطلاحا به خود گرفت در حالی که رییس جمهور پزشکیان با صراحت بیشتری گفته برخی از آنچه در صدا و سیما پخش میشود و از جمله دولت و نیروهای نظامی را رویاروی هم قرار دادن، حرف اسراییل است.
به این بهانه میتوان یادآور شد با هر متر و معیار یک رییس جمهور سابق که 8 سال رییس شورای عالی امنیت ملی بوده و مجموعا دو بار 42 میلیون رأی از مردم گرفته صلاحیت بیشتری برای اظهار نظر دارد تا ایشان به عنوان مجری و نهایتا برنامه ساز تلویزیون.
جدای این تأکید بر این که یکی از رؤسای جمهوری سابق چنین و چنان گفته در حالی است که اگر از دو رییس جمهور سابق و در قید حیات دیگر هم پرسیده شود همین موضع را تأیید میکنند بلکه با شدت و غلظت بیشتر و یکی اتفاقا طی 6 سال از 8 سال عزیز دل و مورد حمایت صدا و سیما بوده است.
حتی فراتر میتوان رفت و گفت رقیب آقای خاتمی و کاندیدای مورد علاقه صدا و سیما در سال 76 ( ناطق نوری) نیز همین موضع را دارد و عجالتا یکی نیست.
از لحاظ سن و سال و تجربه و لباس روحانی و خانوادگی هم حساب کنید سید محمد خاتمی باز در مرتبه بالاتری از محمد جعفر خسروی از حیث حق اظهار نظر قرار دارد.
از جناب جعفر خسروی میتوان پرسید آقای خاتمی چه کند؟ نظر خود را بگوید یا قبل از آن از شما صلاح و مصلحت بخواهد؟
شما مجری هستی و باید دو سوی قضیه را بیاوری. نه این که خود را مورد اشاره بدانی که معنایی جز این ندارد که گمان بردهاید مراد از رسانههای افراطی می تواند بخشی از گرایشها در صدا و سیما یا رسانههای هم سو با بعضی از مدیران سازمان باشد. تازه باز در این حالت هم شما وظیفۀ پاسخگویی ندارید.
غرض این که از قراین برمیآید هر سه رییس جمهوری سابق چنین میاندیشند و همین که ریاست تیم مذاکره کننده با آقای قالیباف است نشان میدهد قضیه فرای دولت بوده است.
یادداشت تفاهمی که آن را تخفیف میکنند و حقیر و نصف و نیمه و پایان یافته میدانند در شورای عالی امنیت ملی به تصویب رسیده و امضای رییس جمهور ما پای آن است و اگر نقدی هست باید متوجه آن نابهکاری باشد که او هم ذیل همین توافق را امضا کرده و یک بار هم از برجام خارج شده بود.
مرحوم امام میگفت هر چه فریاد دارید بر سر آمریکا بکشید و برخی هر چه نقد دارند متوجه داخل میکنند.
اختلاف نباید بر سر نحوۀ توقف جنگ باشد. باید بر سر اطمینان یافتن از پایان جنگ باشد. نه جنگ یا صلح. چون مشخص است باید به دنبال صلح باشیم منتها صلح شرافتمندانه یا صلح پایدار که دست خوش تهدیدات نشود.
سال ها قبل قیصر امینپور سروده بود: شهیدی که بر خاک میخفت/ سرانگشت در خون خود میزد و مینوشت دو سه حرف بر سنگ/ به امید پیروزی واقعی/ نه در جنگ که بر جنگ....
