در حالی که شمارش معکوس برای آغاز فصل جدید فوتبال ایران ادامه دارد، استقلال بیش از آنکه مشغول ساختن تیمی مدعی باشد، درگیر حل بحرانهایی است که هر روز ابعاد تازهای پیدا میکنند. تیمی که قرار است همزمان در لیگ برتر، لیگ نخبگان آسیا و جام حذفی به میدان برود، هنوز نه فهرستش تکمیل شده، نه تکلیف پنجره نقلوانتقالاتیاش روشن است و نه حتی درباره ماندن ستارههایش اطمینان وجود دارد؛ شرایطی که نگرانی هواداران را به بالاترین سطح رسانده است.
در روزهایی که رقبای مستقیم استقلال با جذب بازیکنان جدید، تمدید قرارداد مهرههای کلیدی و تکمیل ترکیب خود، با قدرت برای فصل آینده برنامهریزی میکنند، در اردوگاه آبیها اخبار جدایی بیشتر از اخبار جذب بازیکن شنیده میشود. فسخ قرارداد یاسر آسانی، پایان همکاری با منیر الحدادی، جدایی چند بازیکن دیگر و بلاتکلیفی نفرات تاثیرگذاری که قراردادشان هنوز تمدید نشده، باعث شده استقلال امروز فاصله زیادی با یک تیم آماده برای آغاز فصل داشته باشد.
بررسی فهرست فعلی استقلال نشان میدهد تعداد بازیکنان بزرگسال این تیم حتی برای تشکیل یک ترکیب کامل نیز با اما و اگر همراه است. در شرایطی که برخی بازیکنان در اردوی تیم امید حضور دارند، چند مهره خارجی نیز یا از ایران رفتهاند یا تمایلی به بازگشت ندارند و تعدادی از بازیکنان کلیدی هنوز قرارداد جدیدی امضا نکردهاند، کادرفنی با کمبود جدی نفرات روبهرو است؛ کمبودی که با توجه به فشردگی مسابقات داخلی و آسیایی میتواند در طول فصل به بحرانی بزرگ تبدیل شود.
اوضاع زمانی نگرانکنندهتر میشود که فهرست خروجیهای استقلال را مرور کنیم. یاسر آسانی، ستاره آلبانیایی و یکی از موثرترین بازیکنان فصل گذشته، قراردادش را فسخ کرده و مونیر الحدادی نیز تصمیم به ادامه همکاری نگرفته است. موسی جنپو از جمع آبیها جدا شده، ابوالفضل جلالی به تیم رقیب سنتی آبیها پیوسته و آرمین سهرابیان، عارف غلامی و آنتونیو آدان نیز در فهرست خروج قرار دارند و درباره داکنز نازون هم بحث جدایی مطرح شده است. از سوی دیگر، قرارداد روزبه چشمی، علیرضا کوشکی و محمدحسین اسلامی هنوز تمدید نشده و این بلاتکلیفی، هسته اصلی تیم فصل گذشته را با ابهام جدی روبهرو کرده است.
نکته قابل تأمل اینکه استقلال فصل گذشته بیشترین بار هجومی خود را روی دوش مثلث یاسر آسانی، منیر الحدادی و علیرضا کوشکی میدید؛ ۳ بازیکنی که هم از نظر گل و پاس گل و هم براساس آمار فنی، تاثیرگذارترین مهرههای آبیپوشان بودند. اکنون آسانی و الحدادی از تیم جدا شدهاند و وضعیت تمدید قرارداد کوشکی نیز همچنان نامشخص است. اگر احتمال جدایی رامین رضاییان برای حضور در فوتبال اسپانیا را هم به این فهرست اضافه کنیم، استقلال نهتنها بخشی از ستون فقرات خود را از دست داده، بلکه با خطر فروپاشی شاکله تیمی مواجه است؛ آن هم در شرایطی که هنوز پنجره نقلوانتقالاتی باشگاه بسته است و جانشینی برای این مهرهها جذب نشده است.
از سوی دیگر، پنجره نقلوانتقالاتی استقلال همچنان بسته است؛ موضوعی که عملاً دست باشگاه را برای جذب بازیکنان جدید بسته نگه داشته است. مدیران باشگاه امیدوارند رأی نهایی پرونده تا هفته آینده صادر شود، اما حتی در صورت باز شدن پنجره نیز زمان از دست رفته، کار را برای جذب بازیکنان باکیفیت دشوار خواهد کرد. در چنین شرایطی، طرح درخواست افزایش سهمیه بازیکنان خارجی، پرسشی جدی را به وجود آورده است؛ وقتی باشگاه هنوز اجازه ثبت قرارداد بازیکن جدید را ندارد، افزایش سهمیه خارجی دقیقاً چه مشکلی را حل میکند؟
واقعیت این است که اولویت امروز استقلال نه افزایش سهمیه خارجی، بلکه حفظ داشتههایش است. تمدید قرارداد بازیکنان کلیدی، تعیین تکلیف نفرات بلاتکلیف و ایجاد ثبات در ترکیب، مهمتر از هر برنامه دیگری به نظر میرسد. علاوه بر این، با توجه به شرایط منطقه و تجربه اخیر جدایی یا عدم بازگشت برخی بازیکنان خارجی، شاید منطقیتر باشد مدیران باشگاه به سمت ساختن تیمی با ستون فقرات ایرانی حرکت کنند تا در طول فصل با کوچکترین اتفاق، دوباره با بحران کمبود بازیکن مواجه نشوند.
در این میان، شایعات مربوط به احتمال جدایی رامین رضاییان و علاقه باشگاه لگانس اسپانیا به جذب این مدافع باتجربه نیز نگرانیها را دوچندان کرده است. هرچند هنوز هیچ اتفاق رسمی در این خصوص رخ نداده، اما وجود بندی در قرارداد رضاییان که امکان جدایی او را فراهم میکند، باعث شده هواداران با نگرانی این اخبار را دنبال کنند. اگر استقلال یکی دیگر از مهرههای تاثیرگذار خود را هم از دست بدهد، مأموریت بازسازی تیم دشوارتر از قبل خواهد شد.
از سوی دیگر، اظهارات اخیر علی تاجرنیا درباره خریدهای فصل گذشته و برنامههای آینده باشگاه نیز نتوانسته از حجم انتقادات بکاهد. هواداران استقلال این روزها بیش از هر چیز به دنبال اقدام عملی هستند؛ اقداماتی که بتواند نشانهای از خروج باشگاه از وضعیت فعلی باشد تا اینکه تیمداری در سایر رشتهها. وعدهها زمانی اثرگذار خواهند بود که در زمین عمل نیز نشانهای از تغییر دیده شود، نه زمانی که هر روز خبر تازهای از جدایی یا بلاتکلیفی بازیکنان منتشر میشود.
استقلال فصل آینده باید در سه جبهه سنگین رقابت کند؛ لیگ برتر، لیگ نخبگان آسیا و جام حذفی. تجربه سالهای گذشته نشان داده موفقیت در چنین فشردگی مسابقاتی بدون داشتن فهرستی کامل و باکیفیت تقریباً غیرممکن است. تیمی که حتی برای تشکیل یک ترکیب کامل با کمبود نفرات مواجه باشد، چگونه میتواند در طول یک فصل طولانی با مصدومیت، محرومیت و افت بدنی بازیکنان کنار بیاید؟
زمان به سرعت در حال از دست رفتن است و هر روز تأخیر، فاصله استقلال را با رقبایی که با قدرت در حال آمادهسازی خود هستند بیشتر میکند. اکنون دیگر بحث فقط جذب یک یا دو بازیکن نیست؛ مسئله اصلی، تعیین تکلیف آینده تیمی است که قرار است نماینده فوتبال ایران در مهمترین رقابت باشگاهی آسیا باشد. اگر تصمیمهای بزرگ در روزهای پیشرو گرفته نشود، استقلال ممکن است پیش از آنکه فصل آغاز شود، بخشی از رقابت قهرمانی را از دست داده باشد.
انتهای پیام/
