خبرآنلاین: تنگه هرمز تنها یک گذرگاه دریایی نیست؛ آبراهی است که سالهاست یکی از مهمترین گرههای ژئوپلیتیکی جهان به شمار میرود. روزانه بخش قابل توجهی از صادرات نفت و گاز جهان از این مسیر عبور میکند و به همین دلیل، هر تحول امنیتی یا سیاسی در آن، تنها محدود به کشورهای حاشیه خلیج فارس نمیماند و میتواند بر اقتصاد جهانی، بازار انرژی و مناسبات قدرت در سطح بینالمللی اثر بگذارد. همین ویژگی باعث شده است که نام تنگه هرمز همواره در متن تحولات منطقهای و در کانون توجه قدرتهای جهانی قرار داشته باشد.
در جمهوری اسلامی ایران نیز تنگه هرمز همواره فراتر از یک مسیر کشتیرانی تعریف شده است. در بیانات آیتالله سید علی خامنهای، این آبراه بخشی از منظومه امنیت ملی و امنیت منطقهای جمهوری اسلامی محسوب میشود؛ منظومهای که بر چند اصل ثابت استوار است: حق کشورهای منطقه برای مدیریت امنیت خلیج فارس، مخالفت با حضور و مداخله قدرتهای فرامنطقهای، ضرورت حفظ توان بازدارندگی جمهوری اسلامی و حرکت به سمت شکلگیری یک نظم امنیتی بومی در منطقه.
مرور سخنرانیها و دیدارهای رهبر انقلاب نشان میدهد که این نگاه، محصول تحولات مقطعی نیست. از خطبه عربی نماز جمعه تهران در سال ۱۳۶۲، همزمان با جنگ نفتکشها، تا دیدار با سلطان قابوس در سال ۱۳۸۸، دیدار فرماندهان نیروی دریایی ارتش در سال ۱۳۹۷ و دیدار با سلطان هیثم بن طارق در سال ۱۴۰۱، همواره یک چارچوب فکری منسجم در مواضع ایشان دیده میشود؛ چارچوبی که امنیت تنگه هرمز را نه در حضور ناوهای خارجی، بلکه در همکاری کشورهای ساحلی و اقتدار کشورهای منطقه جستوجو میکند.
