فریبا گرجیزاده روژ چهارشنبه در گفتوگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: این طرح با هدف کاهش آلایندههای خاک، آب و هوا در کنار تأسیسات نفتی طراحی و اجرا شده و پس از طی مراحل ارزیابی تخصصی، در سامانه مشارکتهای سازمان ملل متحد با شناسه جهانی به ثبت رسیده است.
وی با اشاره به سابقه فعالیتهای پژوهشی خود در حوزه توسعه پایدار افزود: بیش از یک دهه است که در زمینه اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد فعالیت میکنم و تلاش دارم طرحهای پژوهشی را متناسب با نیازهای صنعت نفت و در چارچوب استانداردهای بینالمللی تعریف و اجرا کنم.
پژوهشگر شرکت بهرهبرداری نفت و گاز گچساران با بیان اینکه طرح "بررسی روشهای زیستی برای کنترل آلودگی هوا، آب و خاک" با رویکرد زیستپالایی اجرا شده تصریح کرد: در این پژوهش، پس از بررسی گزینههای مختلف، گیاه بومی "کاپاریس" بهعنوان گونهای مناسب برای احیای خاکهای تحت تأثیر فعالیتهای صنعتی انتخاب شد.
گرجی زاده ادامه داد: انتخاب این گیاه بر پایه چند سال مطالعات تخصصی انجام شده است.
وی با بیان اینکه کاپاریس علاوه بر سازگاری با اقلیم مناطق نفتخیز، به آب بسیار کمی نیاز دارد گفت: این گیاه عمر طولانی و مقاومت بالایی در برابر شرایط سخت محیطی و توانایی جذب و تثبیت فلزات سنگین در بافتهای خود را دارد.
وی با اشاره به نتایج این پژوهش گفت: بررسیها نشان داد کاپاریس توانایی مناسبی در جذب آلایندههای موجود در خاک دارد و آلودگی به میوه این گیاه منتقل نمیشود.
وی ادامه داد: این طرح علاوه بر مزایای زیستمحیطی، ظرفیت ایجاد ارزش افزوده اقتصادی و توسعه اشتغال محلی را نیز فراهم میکند.
گرجی زاده افزود: این طرح بهصورت آزمایشی در یکی از مناطق عملیاتی شرکت بهرهبرداری نفت و گاز گچساران اجرا و نتایج بهدستآمده، کارآمدی روش زیستپالایی را در شرایط اقلیمی منطقه تأیید کرد.
گرجیزاده اظهار کرد: این طرح پس از دریافت تأییدهای تخصصی، در سامانه مشارکتهای سازمان ملل متحد ثبت و بهعنوان نمونهای از اقدامهای همسو با اهداف توسعه پایدار معرفی شده است.
شهرستان ۱۵۶ هزار نفری گچساران در جنوب غربی کهگیلویهوبویراحمد قرار دارد.
