به گزارش رکنا، شخصیتی مستأصل و به انتهای خط رسیده که در عین تلاش برای حفظ ابهت ظاهری، از درون فروپاشیده و گویی راه گریزی جز خودکشی پیش روی خود نمی‌بیند.

امیر آقایی در جان‌بخشی به این کاراکتر از همان پلان اولیه بازی جالب توجهی را ارائه کرد، هر چند در ادامه به‌واسطه سلسله همکاری‌هایش با حامد عنقا در مقام تهیه‌کننده، برخی جنس بازی او در نقش عماد را مشابه و حتی تکرار تجربه قبلی‌اش در «آقازاده» به شمار آوردند اما این هفته و با پخش قسمت سیزدهم شاهد اوج‌‌گیری مجدد این شخصیت و هنرنمایی متفاوت امیر آقایی در جان بخشی به آن بودیم.

داستان «بدنام» در قسمت این هفته به یک نقطه اوج رسید و طبیعتا شخصیت عماد هم به‌عنوان یکی از سه قطب اصلی روایت در معرض تنش‌ها و چالش‌های برخاسته از این موقعیت قرار داشت.

اطلاع حاج‌ابراهیم از ازدواج یلدا با تنها پسرش یعنی اسماعیل حکم برافروخته شدن آتشی را داشت که گویی تا کنون زیر خاکستر پنهان مانده بود و شعله‌ور شدنش دامن همه را گرفت.

اصلی‌ترین قربانی این شعله‌ور شدن هم کسی جز عماد نبود. شخصیتی که در مقام وکیل به‌دنیال یک زدوبند مالی کلان با حاج‌ابراهیم بود و ریسک مالی این معامله آنقدر برایش بالا بود که حتی از مهرش نسبت به یلدا چشم‌پوشی کرد و وجه‌المعامله شدن او را پذیرفت.

آنچه بازی امیر آقایی در این قسمت را به اجرایی تماشایی تبدیل کرد درک درست این بازیگر از موقعیت پیچیده و استیصال کاراکتر بود؛ جایی که او در برابر سیلی ابراهیم باید سکوت کند، خشم خود از یلدا را فروبخورد و در برابر تحقیرهای همسرش لب از لب باز نکند.

عماد سرانجام اشک می‌ریزد اما آیا کسی هست که دل به حال این هیولا بسوزاند؟ بازی امیر آقایی علاوه‌بر ایجاد حس هم‌ذات‌پنداری مخاطب با کاراکتر، جنبه سیاه و هول‌انگیز این شخصیت را هم گام‌ به‌ گام عیان‌تر می‌کند.