عصرایران- حدود ۱۲ سال پیش، پژوهشگران دانشگاه سیدنی استرالیا دستاوردی را معرفی کردند که نگاه دانشمندان به بزرگترین زیستبوم زمین را متحول کرد. آنها موفق شدند نخستین نقشه دیجیتال جهانی از ترکیب و زمینشناسی رسوبات بستر اقیانوسها را تهیه و منتشر کنند؛ نقشهای که ۷۰ درصد سطح سیاره زمین را پوشش میدهد.
این پروژه با بررسی و طبقهبندی نزدیک به ۱۵ هزار نمونه رسوب که طی بیش از نیم قرن از نقاط مختلف اقیانوسهای جهان جمعآوری شده بود، انجام شد. پژوهشگران سپس با استفاده از الگوریتمهای تحلیل داده، این اطلاعات پراکنده را به یک نقشه دیجیتال پیوسته تبدیل کردند.
در این نقشه، رسوبات بستر اقیانوسها در ۱۳ گروه اصلی شامل رس، ماسه، سیلت، رسوبات آتشفشانی و رسوبات زیستی طبقهبندی شدهاند؛ اطلاعاتی که به درک بهتر چرخه کربن، تغییرات اقلیمی، تنوع زیستی دریایی و تاریخچه زمینشناسی اقیانوسها کمک کرده است.
جالب اینکه این نقشه، نخستین بهروزرسانی اساسی در نوع خود پس از حدود ۴۰ سال بود؛ زیرا نقشه مشابه قبلی در دهه ۱۹۷۰ بهصورت دستی ترسیم شده بود.
امروزه پروژههای بینالمللی مانند Seabed 2030 با استفاده از فناوریهای پیشرفته سونار و ماهوارهای در حال تکمیل نقشههای دقیقتر از کف اقیانوسها هستند، اما نقشه دانشگاه سیدنی همچنان یکی از مهمترین نقاط عطف در نقشهبرداری دیجیتال از زمینشناسی بستر اقیانوسهای جهان به شمار میرود.
