به گزارش پارسینه، این هماهنگی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا وقتی تعداد بیشتری از نوزادان به‌طور هم‌زمان متولد شوند، احتمال شکار شدن هر کدام از آن‌ها کمتر می‌شود.

پس از تولد نیز این صداها ادامه پیدا می‌کنند. هر جیرجیر اطلاعات خاصی را منتقل می‌کند؛ از جمله احساس خطر، موقعیت مکانی یا جدا شدن از گروه. در مطالعات رفتاری خزندگان، این صداها «نداهای ارتباطی» نامیده می‌شوند، زیرا به حفظ ارتباط و انسجام گروه در روزهای حساس اولیه زندگی کمک می‌کنند.

فرکانس بالای این صداها باعث می‌شود به‌خوبی از میان پوشش گیاهی متراکم و آب‌های کم‌عمق عبور کنند. واکنش مادر نیز بسیار سریع است. یک تمساح مادر می‌تواند این صداها را در عرض چند ثانیه تشخیص داده و به آن‌ها پاسخ دهد. او با دقت به سمت نوزادان حرکت می‌کند و اغلب آن‌ها را با ملایمت در میان آرواره‌های خود حمل می‌کند.

کنترل فشاری که او اعمال می‌کند شگفت‌انگیز است؛ همان آرواره‌هایی که توان خرد کردن استخوان را دارند، می‌توانند نیروی خود را آن‌قدر دقیق تنظیم کنند.