به گزارش ایرنا، در تاریخ هر سرزمین، نامهایی وجود دارند که فراتر از یک قهرمان، به نماد هویت، غیرت و فرهنگ آن دیار تبدیل میشوند. پهلوان عزیزخان رحمانی یکی از همین چهرههای ماندگار است که با گذشت یک دهه از درگذشتش، همچنان نام و یاد او در گود زورخانهها، میان ورزشکاران و در حافظه تاریخی مردم کردستان زنده است.
پهلوان عزیزخان رحمانی سال ۱۳۰۰ در محله قدیمی «سرتپوله» سنندج و در خانوادهای ورزشدوست چشم به جهان گشود. او از سالهای نوجوانی، تحت تأثیر برادران بزرگتر خود و با بهرهگیری از آموزشهای استادانی همچون پهلوان احمد لاهورپور، قدم به گود مقدس زورخانه گذاشت و با پشتکار و استعداد کمنظیر خود، به یکی از چهرههای شاخص ورزش باستانی کشور تبدیل شد.
زورخانه همواره مکتب پرورش انسانهای وارسته، جوانمرد و مردمدار بوده است؛ مکتبی که در آن اخلاق، فروتنی و خدمت به مردم در کنار قدرت جسمانی معنا پیدا میکند. پهلوان عزیزخان رحمانی نیز از برجستهترین نمایندگان این فرهنگ در غرب کشور بود و امروز، همزمان با دهمین سالگرد درگذشت او، زنگ زورخانهها بار دیگر به احترام سالها تلاش، جوانمردی و خدمات این پهلوان نامدار به صدا درمیآید.
رحمانی با وجود قامت بلند، توان جسمانی مثالزدنی و مهارت در اجرای حرکات سنگین و آکروباتیک ورزش باستانی، همواره اجرای فنون زورخانهای را با ظرافت، وقار و تسلطی کمنظیر همراه میکرد؛ ویژگیهایی که نام او را در سراسر کشور بر سر زبانها انداخت و جایگاهی ویژه برایش رقم زد.
تواناییهای فنی او تا آنجا بود که زندهیاد حبیبالله بلور، سرمربی افسانهای کشتی ایران، دربارهاش گفته بود: «عزیزخان ظرفیت و استعداد ایستادن بر سکوی قهرمانی جهان را داشت، اما گود بیریای زورخانه و خدمت به مردم دیارش را به مدالهای رسمی ترجیح داد.»
با این حال، آنچه عزیزخان رحمانی را در دل مردم ماندگار کرد، تنها قدرت بدنی و افتخارات ورزشیاش نبود؛ بلکه منش پهلوانی، تواضع، مردمداری و روحیه خدمتگزاری او بود. او هیچگاه در برابر ظلم و زورگویی سر فرود نیاورد و بخش مهمی از زندگی خود را صرف گرهگشایی از مشکلات مردم و تربیت نسل جوان کرد.
برگزاری آیینهای گرامیداشت و یادوارههای مفاخر ورزشی، تنها ادای احترام به یک قهرمان نیست؛ بلکه فرصتی برای زنده نگه داشتن فرهنگ پهلوانی، معرفی الگوهای اصیل به نسل جوان و پاسداشت سرمایههای فرهنگی و اجتماعی هر منطقه است. دهمین سالگرد درگذشت پهلوان عزیزخان رحمانی نیز یادآور این حقیقت است که قهرمانان واقعی، حتی پس از سالها، همچنان الهامبخش جامعه باقی میمانند.
امروز، با گذشت یک دهه از درگذشت این پهلوان نامدار، یاد و خاطره صداقت، تقوا، مهربانی و جوانمردی او همچنان در دل مردم سنندج و جامعه ورزش زورخانهای و پهلوانی کشور زنده است. آیین پهلوانی که عزیزخان رحمانی نماینده شایسته آن بود، بخشی از هویت فرهنگی و تاریخی کردستان به شمار میرود؛ میراثی ارزشمند که با برگزاری چنین یادوارههایی، برای نسلهای آینده حفظ و ماندگار خواهد ماند.
برگزاری آیینهای گرامیداشت چنین شخصیتهایی، پاسداشت هویت، فرهنگ پهلوانی و انتقال ارزشهای جوانمردی به نسلهای آینده است.
