به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ هادی عقیلی فوتبالیست اسبق تیم ملی و باشگاه سپاهان درباره عملکرد ایران در جامجهانی ۲۰۲۶ اظهار کرد: الان که دیگر تیم ملی صعود نکرده، حقیقتش نمیخواهم نمک روی زخم بچهها بپاشم اما نباید از این موضوع هم بهراحتی عبور کنیم و فراموشش کنیم. من قبلاً هم گفتهام که بازی تیم ملی، آینه تمامنمای لیگ ماست. ما هنوز هم نمیتوانیم کنترل بازی را در دست داشته باشیم. فرقی هم نمیکند مقابل بلژیک بازی کنیم یا مقابل نیوزیلند؛ چه تیمی که خیلی بالاتر از ما باشد و چه تیمی که از ما پایینتر باشد، باز هم نتوانستیم کنترل بازی را در اختیار بگیریم. این بزرگترین ضعف ماست.
برزیل قهرمان میشود
عقیلی درباره قهرمان جامجهانی گفت: به نظرم برزیل قهرمان میشود، دلیلش هم این است که برزیل معمولاً با غرور بسیار زیادی وارد مسابقات میشود، اما این دوره شرایط فرق کرده است. این بار حتی توقع کارشناسان و مردم برزیل هم از تیمشان پایینتر است و بهنوعی هوای آنچلوتی را دارند. به نظرم این موضوع تا حدی فشار را از روی تیم برمیدارد؛ البته اگر بدشانسی نیاورند و بازیکنی مثل رافینیا دچار مصدومیت نشود.
وی در بخش دیگری از این گفتوگو درباره مسیر حرفهای خود اظهار کرد: اگر به دوران اوج فوتبالم، مثلاً ۲۰ تا ۲۵ سالگی، برگردم، باز هم سپاهان را انتخاب میکنم. بخش بزرگی از موفقیت فوتبالی من در سپاهان رقم خورد و دلیلی نمیبینم که نخواهم دوباره آن مسیر را بروم. در دورهای که ما بازی میکردیم، شرایط به شکلی بود که بیشتر بازیکنان مطرح از پرسپولیس و استقلال دیده میشدند، اما ما جزو بازیکنانی بودیم که خارج از این دو تیم مطرح شدیم. در آن ۱۰ سالی که آنجا بازی میکردم، هم نتایج خوبی گرفتیم و هم عملکرد موفقی، چه در لیگ و چه در آسیا. احترامی هم که هنوز از مردم عزیز اصفهان میبینم، برایم بسیار ارزشمند است.
هنوز حسرت خداحافظی از تیمملی را میخورم
عقیلی در پاسخ به این سؤال که بزرگترین اشتباه دوران فوتبالش چه بوده است، گفت: فکر میکنم بزرگترین اشتباه من، خداحافظی از تیم ملی بود. هنوز هم حسرتش را میخورم. شاید میتوانستم ۱۵۰ بازی ملی داشته باشم، اما الان فقط ۷۰ بازی ملی دارم. میتوانستم تجربه حضور و بازی در جامجهانی را هم داشته باشم. خیلی راحت میگویم که آن تصمیم، اشتباه من بود. آن زمان آمار بازیکنانی که میتوانستند از تیمهای اروپایی قرارداد بگیرند، بسیار پایین بود و یکی از حسرتهای من این است که نتوانستم در یک تیم خوب اروپایی بازی کنم.
مدافع اسبق تیم ملی درباره اینکه از میان مدافعان حال حاضر فوتبال ایران بازی کدام بازیکن را بیشتر میپسندد، گفت: پورعلیگنجی را دوست دارم، چون ثبات خوبی داشته و تقریباً در همه بخشهای بازی در سطح مطلوبی قرار دارد.
مربیای که جلوتر از زمان خود بود
عقیلی در پاسخ به این سؤال که کدام مربی بیشترین تأثیر را در دوران فوتبالش روی او گذاشته است، عنوان کرد: اگر بخواهم از یک نفر نام ببرم، جیوانی را انتخاب میکنم. او مربی ایتالیایی بود که در سایپا حضور داشت و خیلی به من کمک کرد. چیزهایی که آن زمان به من آموزش میداد، امروز در فوتبال نوین میبینم و متوجه میشوم چقدر جلوتر از زمان خودش فکر میکرد.
وی درباره علاقه مردم اصفهان به خودش نیز گفت: مردم میدیدند که ما با تمام وجود برای تیم بازی میکنیم. نسبت به تیممان مسئولیتپذیری و یک عِرق خاص داشتیم. مردم این موضوع را میدیدند و واقعیت هم همین بود. آن زمان پیشنهادهایی هم وجود داشت، اما برای وسوسه پول، از سپاهان جدا نشدم.
عقیلی درباره مهمترین اقدامی که فدراسیون فوتبال میتواند برای پیشرفت مربیان انجام دهد، گفت: به نظر من فدراسیون باید به هر شکلی که شده دورههای آموزشی برگزار کند. منظورم فقط کلاسهای مربیگری نیست چون ما معمولاً برای گرفتن مدرک مربیگری در کلاسها شرکت میکنیم و تعارفی هم نیست؛ بیشتر هدفمان گرفتن مدرک است تا تمام شود.
مربی میلیوندلاری بیاید، اما...
عقیلی در پاسخ به این موضوع که برخی معتقدند برای جذب مربیان خارجی هزینه میشود اما برای پرورش مربیان داخلی سرمایهگذاری مناسبی صورت نمیگیرد، اظهار کرد: من ایرادی نمیبینم که یک مربی میلیون دلاری به ایران بیاید. البته نباید تصور کنیم فقط با آوردن یک مربی بزرگ همه مشکلات حل میشود. شما نمیتوانید فقط یک درخت میوه را در یک جنگل بکارید و بعد بگویید حالا تاکستان انگور داریم. اگر یک مربی خیلی خوب و تراز اول به ایران میآوریم، باید از حضور او آموزش هم بگیریم. در کنار چنین مربیانی معمولاً اعضای کادر فنی مانند فیتنسکوچ، ترینر و سایر متخصصان هم حضور دارند. ما میتوانیم از همه این افراد آموزش ببینیم و از دانش آنها استفاده کنیم. حتی میشود در کنار حضور همان مربی میلیون دلاری، چندین کلاس آموزشی با حضور او برگزار کرد تا مربیان دیگر هم از تجربیاتش بهرهمند شوند.
۲۵۸۲۵۸
