دیدار بامداد امروز اتریش و الجزایر در جام جهانی ۲۰۲۶، نه فقط به دلیل تساوی پرگل ۳-۳، بلکه به خاطر حواشی و گمانهزنیهای گسترده پس از آن، به یکی از بحثبرانگیزترین مسابقات این دوره تبدیل شد. این نتیجه که در نهایت صعود هر دو تیم را قطعی کرد، باعث شد بار دیگر خاطره تلخ «شرم خیخون» در جام جهانی ۱۹۸۲ زنده شود؛ مسابقهای تاریخی میان آلمان و اتریش که سالها به عنوان نماد تبانی در فوتبال شناخته میشود.
اهمیت این بازی زمانی دوچندان شد که ایران نیز به طور مستقیم تحت تأثیر نتیجه آن قرار داشت. در شرایطی که الجزایر تا واپسین ثانیهها با گل ریاض محرز ۳ بر ۲ پیش بود، اتریش در آستانه حذف قرار گرفت و این نتیجه میتوانست مسیر صعود ایران را هموار کند. اما گل دقیقه ۹۶ ساشا کالایژیچ همه معادلات را تغییر داد؛ گلی که نه تنها اتریش را به مرحله یکشانزدهم رساند، بلکه پرونده حضور ایران در جام جهانی را هم بست.
پس از این اتفاق، برخی رسانهها و کارشناسان فرضیههایی درباره احتمال هماهنگی میان دو تیم مطرح کردند. حتی در یکی از برنامههای تحلیلی روزنامه بیلد، این پرسش مطرح شد که آیا الجزایر عمداً اجازه داده اتریش به گل مساوی برسد تا از تقابل با اسپانیا در دور بعدی فرار کند؟
لوتار ماتئوس، اما به صراحت این ادعاها را رد کرد. ستاره سابق مانشافت تأکید کرد هیچ نشانهای از تبانی در زمین دیده نشده و روند بازی نشان میدهد هر دو تیم برای کسب نتیجه تلاش کردهاند. او معتقد است شرایط جدول و مصلحتهای رقابتی ممکن است روی سبک بازی تأثیر بگذارد، اما این مسئله را نمیتوان به معنای توافق پنهانی دانست.
ماتئوس در نهایت این مسابقه را یکی از تماشاییترین و بهیادماندنیترین دیدارهای جام جهانی ۲۰۲۶ توصیف کرد؛ دیداری که اگرچه برای ایران پایانی تلخ داشت، اما تا مدتها محل بحث و جدل باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/
