تیم ملی بوکس ایران برای حضور در بازیهای آسیایی پیش رو، شش سهمیه شامل چهار بوکسور در بخش مردان و دو بوکسور در بخش بانوان دریافت کرده است. در حالی که اعزام تیم بانوان با نگاه حمایتی مسئولان ورزش و با هدف توسعه این رشته در میان زنان صورت میگیرد و انتظارات برای کسب مدال در این بخش در حال حاضر پایین است، اما در بخش مردان شرایط کاملاً متفاوت دنبال میشود. بوکس ایران دو دوره است که دستش از کسب مدال در بازیهای آسیایی کوتاه مانده و اکنون فشاری مضاعف بر دوش مسئولان فدراسیون قرار دارد تا این طلسم شکسته شود.
با توجه به اعتماد ویژه وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک که منجر به اختصاص چهار سهمیه در بخش مردان شده است، جامعه بوکس انتظار دارد اتفاق ویژهای در ناگویا رقم بخورد. کسب مدال طلا یا حداقل دستیابی به دو نشان نقره یا برنز، اتفاقی است که میتواند باعث بازگشت اعتبار به این رشته پرطرفدار شود. عملکرد ضعیف تیم ملی در دوره گذشته بازیهای آسیایی و ناکامی در دوره ریاست پیشین فدراسیون (فقط در بازیهای آسیایی)، ضرورت تحول در نتایج را دوچندان کرده است.
با این حال، شرایط فعلی تیم ملی نویدبخشتر از گذشته به نظر میرسد. درخشش علی حبیبینژاد و کسب مدال برنز در جام جهانی، بازگشت دانیال شهبخش به اردوی تیم ملی و ظهور بوکسورهای جوان و آیندهداری همچون نورائی و کاظمی، سطح توقعات را از کادر فنی و ملیپوشان بالا برده است. در همین راستا، مسئولان فدراسیون بوکس در تلاش هستند تا با برنامهریزی دقیق، حداقل دو اردوی مشترک با کشورهای صاحبنام این رشته از جمله ازبکستان و هند را برگزار کنند تا بوکسورهای کشورمان با آمادگی کامل روی رینگ بروند.
اکنون باید منتظر ماند و دید که آیا با برگزاری این اردوها و پیادهسازی برنامههای کادرفنی، تیم ملی بوکس ایران میتواند در بازیهای آسیایی ناگویا به آن اتفاق بزرگ و شیرین دست یابد یا ناکامیها همچنان سایه خود را بر بوکس بزرگسالان حفظ خواهد کرد.
آنچه مشخص است، فرصت برای جبران مافات فراهم شده و زمان آن رسیده است که بوکس ایران با تکیه بر ظرفیتهای موجود، اعتبار خود را در سطح قاره کهن بازیابد. اعتباری که حبیبینژاد آن را استارت زد و میتواند در ناگویا ادامه پیدا کند.
انتهای پیام/
