به گزارش رکنا، چندین نفر از دانشآموزان بازمانده مدرسه شجره طیبه شهرستان میناب در آیین شام غریبان اباعبدالله الحسین (ع)، مقابل دوربین ایرنا از همکلاسیها و معلمانی گفتند که دیگر در کنارشان نیستند. آنها با روایتهایی صادقانه از روزهای تلخ پس از حادثه، از دلتنگی برای دوستان از دسترفته و آرزوی زنده نگه داشتن یاد آنان سخن گفتند.
مدرسه شجره طیبه میناب، امروز تنها یک مدرسه نیست؛ برای بازماندگان، نمادی از فقدانی بزرگ و زخمی عمیق است. حمله مرگبار و عامدانه به این مدرسه که جان دهها دانشآموز، معلم، کارکنان و خانوادههای آنان را گرفت، از تلخترین رخدادهای انسانی سالهای اخیر به شمار میرود؛ فاجعهای که بسیاری بر ضرورت حفظ بقایای این مدرسه بهعنوان سندی تاریخی و یادمانی برای نسلهای آینده تأکید دارند.
روز نهم اسفند سال 1404 و در نخستین ساعات تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، مدرسه شجره طیبه میناب سه بار و در فاصلهای کوتاه هدف موشک قرار گرفت؛ حملاتی که به گفته مسئولان، به کشته شدن 168 دانشآموز دختر و پسر، به همراه تعدادی از معلمان، کارکنان مدرسه و والدین دانشآموزان انجامید.
اکنون، بازماندگان این حادثه با مرور خاطرات دوستانشان، از آرزویی مشترک سخن میگویند؛ اینکه نام و یاد قربانیان این مدرسه برای همیشه زنده بماند و این فاجعه بهعنوان بخشی از حافظه تاریخی ثبت شود.