به گزارش همشهریآنلاین، هر تنشی در تنگه هرمز، تنها در چارچوب بازدارندگی و رقابت قدرتهای بزرگ خلاصه نمیشود، بلکه باید آن را بهمثابه شوکی به کل سیستم صنعتی و زنجیره تأمین جهانی فهم کرد. برخلاف تحلیلهای رایج در واشنگتن که بر «خطوط قرمز» و «پاسخ متناسب» تمرکز دارند، خلیجفارس و تنگه هرمز گره اصلی زیرساختهای حیاتی سرمایهداری جهانی از جمله انرژی، کشتیرانی، بیمه و شبکههای تولید صنعتی هستند.
بر همین اساس بود که کنت والتز، نظریهپرداز واقعگرای ساختاری گوشزد کرد که دیگر ساختار نظام بینالملل امروز محدود به توزیع قدرت نظامی و سیاسی میان دولتها نیست. بلکه امروزه، «ساختار» بینالمللی شامل شبکههای مادی اقتصاد جهانی (از خطوط نفت و گاز تا حملونقل کانتینری) است. بنابراین بحران در هرمز نه فقط یک درگیری دوجانبه، بلکه «تست فشار» برای کل اقتصاد جهانی است.
خلاصه اینکه تصور «تشدید کنترلشده» توهمآمیز است و هر شوک در هرمز درنهایت علیه خود آمریکا و متحدانش تمام میشود.
