به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ بر اساس آخرین دادهها، بیش از ۵۰۰،۰۰۰ نفر در انگلستان دارای تشخیص رسمی زوال عقل از طرف سازمان خدمات ملی سلامت انگلیس (NHS) هستند. یافتههای اخیر این سازمان انگلستان نشان میدهد که تا تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۲۶، ۵۱۰،۱۶۵ بیمار دارای تشخیص ثبتشده زوال عقل بودهاند که نسبت به ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ۲،۳۰۱ بیمار کاهش یافته است.
زوال عقل بیشتر به افراد مسن مرتبط است که اکثریت قریب به اتفاق موارد را تشکیل میدهند، اما زوال عقل در سنین جوان نیز در بریتانیا در حال افزایش است. زمانی که علائم در فردی زیر ۶۵ سال بروز کند، به عنوان زوال عقل در سنین جوان لقب میگیرد که میتواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله ژنتیک، صدمات سر یا عوامل سبک زندگی باشد.
از میان افرادی که در تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۲۶ تشخیص زوال عقل داشتهاند، ۳۴،۵۲۴ نفر قبل از ۶۵ سالگی تشخیص خود را دریافت کردهاند که ۶.۸ درصد از کل موارد را تشکیل میدهد. با این حال، تعداد افرادی که - در هر سنی - دچار زوال عقل هستند احتمالاً بسیار بالاتر است، زیرا علائم اغلب به عنوان علائم سالخوردگی یا شواهدی از شرایط دیگر نادیده گرفته میشوند.
کارشناسان پیشتر هشدار داده بودند که بهویژه جوانترها از علائم هشداردهنده منحصربهفرد زوال عقل آگاهی چندانی ندارند و این علائم با نشانه شناختهشده از دست دادن حافظه در افراد مسن متفاوت است.
مولی موری، کارشناس زوال عقل در سنین جوان از دانشگاه وست اسکاتلند، در مقالهای برای The Conversation نوشت؛ برای بسیاری از بیماران، اولین نشانه این وضعیت، به وجود آمدنمشکل در چشمها است.
او نوشت: «تحقیقات نشان میدهد که برای حدود یک سوم از افرادی که به بیماری آلزایمر در سنین جوان مبتلا هستند (شایعترین نوع زوال عقل)، اولین علائم آنها مشکلات هماهنگی و تغییرات بینایی بوده است.» این مشکلات میتواند بهصورت دشواری در خواندن یا هماهنگی حرکات، مانند هنگام لباس پوشیدن بروز کند. بهطور بحرانی، این مسائل بدون هر گونه کاهش فیزیکی در بینایی رخ میدهد، زیرا مشکل در واقع در نحوه پردازش اطلاعات بصری توسط مغز است.
نشانه دیگر زوال عقل در سنین جوان، مشکلات زبانی است. این شامل مشکلاتی از جمله دشواری در استفاده از کلمات صحیح در یک جمله یا فاصلههای طولانی هنگام صحبت کردن میشود.
بیماران همچنین ممکن است تغییرات شخصیتی عجیبی را تجربه کنند، مانند از دست دادن روابط اجتماعی که باعث میشود آنها بیادب یا بیاحساس به نظر برسند. این علائم همچنین میتواند در بیماران مسنتر زوال عقل وجود داشته باشد، اما به نظر میرسد که وقوع آنها بسیار نادرتر است و تنها در حدود یک مورد از هر ۲۰ مورد دیده میشود.
خانم موری اضافه کرد که این تغییرات همچنین در اشکال نادرتر زوال عقل مانند زوال عقل-frontotemporal (FTD) شایعتر است. FTD، هرچند که بخشی از موارد کلی است، اما در میان بیماران جوانتر بسیار شایعتر است و تقریباً دو مورد از هر پنج تشخیص زوال عقل در این سنین را تشکیل میدهد. اولین نشانههای FTD معمولاً تغییرات در زبان و رفتار است که به دلیل نواحی خاصی از مغز است که تحت تأثیر قرار میگیرد.
خانم موری گفت: باید آگاهی بیشتری از علائم مختلفی که زوال عقل در سنین جوان میتواند ایجاد کند، هم در میان عموم و هم در بین پزشکان ایجاد شود.
او نوشت: «سوءتفاهم اینکه زوال عقل بیماری بزرگسالان مسن است، باعث میشود افرادی که به زوال عقل در سنین جوان مبتلا هستند، تلاش کنند شنیده شوند.» «زوال عقلهای نادر همچنین با علائم غیرعادی مرتبط هستند که اغلب نادیده گرفته میشوند. این به طولانی شدن روند تشخیص منجر میشود.»
او افزود: بخشی از چالش این است که بسیاری از علائم بالقوه زوال عقل در سنین جوان ممکن است به شرایط دیگر نسبت داده شوند، مانند یائسگی در زنان و یا همچنین یک دوره خستگی مفرط. دریافت یک تشخیص زودهنگام برای زوال عقل در هر سنی حیاتی در نظر گرفته میشود، زیرا با اینکه این شرایط قابل درمان نیست، درمانها میتوانند علائم را کنترل کرده و گاهی پیشرفت بیماری را کند کنند.
دانشمندان هنوز بهطور دقیق از عوامل افزایش موارد زوال عقل در سنین جوان آگاهی ندارند، اما اعتقاد دارند که این ممکن است به دلیل عواملی مشابه ایجاد افزایش در همه سنین باشد. این شامل افزایش نرخ چاقی، رژیمهای غذایی نامناسب و آگاهی بیشتر از این شرایط است.
میشل دایسون CB، مدیر عامل انجمن آلزایمر، گفت: «زوال عقل بهطور عمده به عنوان شرایطی شناخته میشود که تنها بر افراد مسن تأثیر میگذارد، اما میتواند بسیار زودتر هم رخ دهد.
هر کسی که با زوال عقل زندگی میکند باید بتواند تشخیص زودهنگام و دقیقی دریافت کند. این کمک میکند تا افراد به مراقبت، پشتیبانی و درمان دسترسی پیدا کنند، برای آینده برنامهریزی کنند و در تحقیقات شرکت کنند. برای افرادی که به زوال عقل در سنین جوان مبتلا هستند، همچنین حیاتی است که حمایتهای ویژه با توجه به سن آنها ارائه شود تا به نیازهایشان پاسخ داده شود.
برای اطمینان از اینکه همه بتوانند تشخیص شایستهای دریافت کنند، نیاز به هدفگذاریهای جدید برای نرخ تشخیص در آینده داریم، که با سرمایهگذاری بلندمدت در افراد و ابزاری که برای تشخیص زودهنگام و دقیقتر افراد مورد نیاز است همراه باشد.
