عکس های عنایتالله بخشی بازیگر
نام : عنایتالله بخشی
متولد: ۷ فروردین ۱۳۲۴ طالقان، ایران
درگذشت: ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ (۸۰ سال)
حرفه: بازیگر ، کارگردان تئاتر
سالهای فعالیت: ۱۳۴۴–۱۴۰۴
همسر: سیمین بازرجانی (سناریست)
فرزندان: ۳
عنایتالله بخشی، یکی از برجستهترین بازیگران ایرانی سینما، تئاتر و تلویزیون، با بیش از شش دهه فعالیت هنری و حضور در بیش از ۱۷۰ اثر نمایشی، به عنوان یکی از نمادهای هنر نمایشی ایران شناخته میشود. او که اغلب در نقشهای ضدقهرمان قدرتمند ظاهر میشد و بعدها به سمت نقشهای مثبت گرایش یافت، با صدای بم و باصلابت، چهره جدی و بازیهای عمیق، جایگاهی ویژه در دل مخاطبان یافت.
عکس های دوران جوانی عنایتالله بخشی
عنایتالله بخشی در ۷ فروردین ۱۳۲۴ در خانوادهای ساده در روستایی از توابع طالقان به دنیا آمد. از نوجوانی علاقهمند به هنر بود و تعزیهخوانی و نقالی را از جوانی تجربه کرد، که این تجربیات پایهای برای بازیگری او شد. او بازیگری را زیر نظر استاد برجسته حمید سمندریان فرا گرفت و آموزشهای اولیه خود را در رشته هنرهای دراماتیک پیگیری کرد.
عنایتالله بخشی از نوجوانی علاقهمند به هنر نمایش بود و تعزیهخوانی و نقالی را تجربه کرد که این پیشینه به عمق و اصالت بازیهای او کمک زیادی کرد. او بازیگری را به صورت حرفهای از سال ۱۳۴۴ (در برخی منابع سال ۱۳۳۸ ذکر شده) آغاز کرد. بخشی زیر نظر استاد برجسته حمید سمندریان آموزش دید و فعالیت صحنهای خود را در گروه هنر ملی به سرپرستی عباس جوانمرد شروع نمود. این گروه یکی از مهمترین مراکز تئاتر آن دوره بود و بخشی در آن به اجرای نقشهای متنوع پرداخت.
پس از دو سال فعالیت مداوم در تئاتر، بخشی به نیروی هوایی شاهنشاهی ایران پیوست و حدود ده سال در آنجا خدمت کرد. در این دوره، همزمان با وظایف نظامی، به تدریس الکترونیک و زبان انگلیسی مشغول بود، اما علاقه به هنر باعث شد فعالیت نمایشی خود را به صورت محدود ادامه دهد. پس از پایان خدمت نظامی، به استخدام وزارت فرهنگ و هنر (بعدها وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) درآمد و در «اداره تئاتر» مشغول به کار شد. از آن پس تمرکز اصلی او بر تئاتر قرار گرفت و در بیش از ۴۰ نمایش مختلف به روی صحنه رفت.
او در طول سالهای فعالیت تئاتری، با کارگردانان برجستهای همکاری کرد و در اجراهای چالشبرانگیزی حضور یافت؛ از جمله نمایشهایی که گاهی به دلیل مسائل سیاسی یا سانسور با موانع روبهرو شدند و یا پس از تمرینهای طولانی به اجرا نرسیدند یا زود متوقف گردیدند. عنایت بخشی به دلیل پیشینه تعزیه و نقالی، توانایی ایفای چند نقش همزمان در یک نمایش را داشت و این مهارت در برخی اجراهای او برجسته بود.
عنایتالله بخشی بازیگر ایرانی
عنایت بخشی ورود رسمی به سینما را در اواخر دهه ۱۳۴۰ تجربه کرد و خیلی زود به یکی از چهرههای شناختهشده سینمای ایران تبدیل شد. او در طول شش دهه فعالیت، در آثار سینمایی متعددی ظاهر گردید و اغلب نقشهای ضدقهرمان، شخصیتهای پیچیده، قدرتمند و گاهی منفی را بازی کرد که با صدای بم، چهره جدی و میمیک خاصش بسیار تأثیرگذار بود. بعدها در دورههای بعدی، به سمت نقشهای مثبتتر گرایش یافت.
همزمان با سینما، عنایت بخشی در تلویزیون نیز فعال بود و در سریالهای تاریخی، دراماتیک و اجتماعی نقشآفرینی کرد. او با بسیاری از کارگردانان برجسته سینمای ایران همکاری داشت و بخش مهمی از کارنامهاش مربوط به دهههای ۱۳۶۰ و اوایل ۱۳۷۰ است که سینمای ایران در حال بازسازی و شکوفایی پس از انقلاب بود.
در مجموع، عنایت بخشی با تکیه بر پایه قوی تئاتری، توانست در سینما و تلویزیون نیز حضوری ماندگار و قدرتمند داشته باشد و به یکی از بازیگران باسابقه و تأثیرگذار هنر نمایشی ایران تبدیل شود.
عنایتالله بخشی در سال ۱۳۴۹ با سیمین (زهرا) بازرجانی، شاعر، نویسنده و فیلمنامهنویس، ازدواج کرد. سیمین پس از ازدواج به فیلمنامهنویسی روی آورد و نویسندگی فیلمهایی چون دخترم سحر (۱۳۶۸) و خفاش (۱۳۷۶) را در کارنامه دارد. این زوج صاحب سه فرزند شدند: دو پسر به نامهای ابرش و آرش و یک دختر به نام بنفشه که متأسفانه در جوانی بر اثر بیماری درگذشت. عنایتالله بخشی تا پایان عمر در تهران زندگی میکرد و خانوادهاش همواره حامی فعالیتهای هنری او بودند.
عنایتالله بخشی و همسرش سیمین بازرجانی
بخشی در سالهای پایانی عمر با مشکلات جسمی متعدد، از جمله مشکلات قلبی و عفونت، دست و پنجه نرم میکرد. او در سال ۱۴۰۴ دو بار در بیمارستان بستری شد؛ بار دوم از اواخر پاییز آغاز شد و مدت طولانیتری طول کشید. سرانجام، در ساعات اولیه صبح یکشنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۴، در سن ۸۰ سالگی درگذشت. خبر درگذشت او توسط تهیهکننده سینما علی قائممقامی تأیید شد و بازتاب گستردهای در رسانهها و شبکههای اجتماعی داشت. پستهای متعددی در X (توییتر) از درگذشت او ابراز تأسف کردند و او را چهرهای ماندگار در سینمای ایران خواندند.
عنایتالله بخشی با کارنامهای پربار، یکی از ستونهای سینمای ایران بود. یادش گرامی و روحش شاد.
عنایتالله بخشی روی تخت بیمارستان
عنایتالله بخشی نشان درجه یک هنری (معادل دکترای افتخاری) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. دیگر افتخارات او عبارتند از:
• آهوی بلورین جشن گزارش فیلم (۱۳۷۱)
• دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای فیلم شاه نقش در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر (۱۴۰۳)
• نخستین نشان سنگلج (۱۳۹۸)
• او همچنین داوری در دومین و سومین دوره جشن بزرگ سینمای ایران (۱۳۷۷–۱۳۷۸) را بر عهده داشت و ریاست انجمن بازیگران سینما و تلویزیون ایران را تجربه کرد.
| شاه نقش (۱۴۰۳) | رفقای خوب (۱۳۹۵) |
| رستگاری در هشت و بیست دقیقه (۱۳۸۳) | سگکُشی (۱۳۷۹) |
| مسافر ری (۱۳۷۹) | شراره (۱۳۷۸) |
| فریاد (۱۳۷۷) | ساحره (۱۳۷۶) |
| دشمن (۱۳۷۴) | شیرین و فرهاد (۱۳۷۴) |
| روز واقعه (۱۳۷۳) | آخرین خون (۱۳۷۲) |
| قربانی (۱۳۷۰) | انفجار در اتاق عمل (۱۳۷۰) |
| خانواده کوچک ما (۱۳۷۰) | عشق من شهر من (۱۳۷۰) |
| گلها و گلولهها (۱۳۷۰) | مسافران (۱۳۷۰) |
| زندان دیو (۱۳۶۹) | پنجاه و سه نفر (۱۳۶۸) |
| دلار (۱۳۶۷) | ستاره و الماس (۱۳۶۷) |
| ترن (۱۳۶۶) | خبرچین (۱۳۶۶) |
| شکار (۱۳۶۶) | محکومین (۱۳۶۶) |
| محموله (۱۳۶۵) | تفنگ شکسته (۱۳۶۴) |
| جدال (۱۳۶۴) | مدرک جرم (۱۳۶۴) |
| یوزپلنگ (۱۳۶۴) | پیراک (۱۳۶۳) |
| سیاه راه (۱۳۶۳) | صاعقه (۱۳۶۳) |
| مشت (۱۳۶۳) | بازجویی یک جنایت (۱۳۶۲) |
| بالاش (۱۳۶۲) | بنفشه زار (۱۳۶۲) |
| تفنگدار (۱۳۶۲) | سردار جنگل (۱۳۶۲) |
| سناتور (۱۳۶۲) | موج طوفان (۱۳۵۹) |
| طلوع انفجار (۱۳۵۹) | انفجار (۱۳۵۹) |
| شمر (۱۳۵۹) | پرواز در قفس (۱۳۵۷) |
| خیابانیها (۱۳۵۷) | بوی گندم (۱۳۵۶) |
| جای امن (۱۳۵۶) | فریاد زیر آب (۱۳۵۶) |
| شب آفتابی (۱۳۵۶) | بتشکن (۱۳۵۵) |
| چلچراغ (۱۳۵۵) | میراث (۱۳۵۵) |
| ذبیح (۱۳۵۴) | زنبورک (۱۳۵۴) |
| شرف (۱۳۵۴) | صمد خوشبخت میشود (۱۳۵۴) |
| اسرار گنج دره جنی (۱۳۵۳) | صمد آرتیست میشود (۱۳۵۳) |
| گوزنها (۱۳۵۳) | مسلخ (۱۳۵۳) |
| تنگسیر (۱۳۵۲) | تنگنا (۱۳۵۲) |
| خواستگار (۱۳۵۱) | ستارخان (۱۳۵۱) |
| صمد و سامی، لیلا و لیلی (۱۳۵۱) | صمد و قالیچهٔ حضرت سلیمان (۱۳۵۰) |
| لوطی (۱۳۵۰) | آقای هالو (۱۳۴۹) |
عکس های مرحوم عنایتالله بخشی
عنایتالله بخشی بازیگر ایرانی
عنایت بخشی و همسرش
عنایت بخشی در فیلم سناتور
گردآوری:بخش سرگرمی بیتوته
