به گزارش مشرق، کانال تلگرامی مطالعات رسانه های بین المللی به نقل از چاتم هاوس نوشت:
تحلیل چاتم هاوس به بررسی شکاف فزاینده میان آمریکا و اروپا در مورد آینده ناتو و معمای امنیتی قاره میپردازد. نشست وزرای ناتو در بروکسل با غیبت معنادار پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، و واگذاری فرماندهی دو ستاد کلیدی ناتو به اروپا همراه بود. نویسنده استدلال میکند که اروپا دیگر دولت ترامپ را یک استثنا نمیبیند، بلکه آن را هشداری برای کاهش بنیادی و دائمی وابستگی به آمریکا میداند. افکار عمومی اروپا به شدت به سمت استقلال بیشتر گرایش یافته است. با این حال، واشنگتن هنوز این تغییر را درک نکرده و انتظار دارد اروپا هزینه بیشتر اما با تجهیزات آمریکایی بپردازد. این شکاف میتواند به تنشهای بزرگتری در آینده منجر شود.
چکیده راهبردی (بخشهای مهم):
نشست وزرای ناتو در بروکسل این هفته بار دیگر تحت تأثیر میزان تعهد دونالد ترامپ به ائتلاف و امنیت اروپا قرار داشت. این نشست در شرایطی برگزار شد که گزارشهایی از واگذاری فرماندهی دو ستاد کلیدی ناتو از جمله فرماندهی مشترک متفقین در ناپل و فرماندهی نیروی مشترک نورفولک به رهبری اروپا منتشر شد. همچنین غیبت معنادار و غیرمعمول پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، نشاندهنده تغییر رویکرد واشنگتن در اولویتزدایی از ائتجال بود. در حالی که غیبت هگست فضای نشست را تحت تأثیر قرار داد، توجه کمتری به دوسویگی فزاینده خود اروپا نسبت به روابط فراآتلانتیک شد. این امر خلأی خطرناک، به ویژه در تفکر راهبردی آمریکا، ایجاد میکند.
در واشنگتن، بسیاری از جامعه سیاستگذار به طور کامل درک نکردهاند که اروپاییها دولت کنونی را یک استثنا نمیدانند، بلکه آن را هشداری برای کاهش بنیادی و دائمی وابستگی خود به آمریکا میبینند؛ چه در حوزه نظامی، اقتصادی و فناوری. چشمانداز اروپای خودمختارتر و کموابستهتر به آمریکا، دانههای تنشهای بزرگ آینده را در خود دارد. کاهش حمایت عمومی از آمریکا در سراسر اروپا قابل توجه بوده است. نظرسنجیهای اخیر نشان میدهد اروپاییها اکنون نگاه نامطلوبی به آمریکا دارند. در میان دانمارکیها که به دلیل موضع ترامپ درباره گرینلند آزردهاند، این رقم به ۸۴ درصد رسیده است. هشتاد و یک درصد اروپاییها از ادغام بیشتر نظامی اروپا حمایت میکنند.
رهبران اروپایی به طور فزایندهای نیاز به پاسخ به این جریان ضدآمریکایی و طرفدار اتحادیه اروپا در میان رأیدهندگان خود احساس میکنند. سرمایهگذاریها در بازسازی پایگاه صنعتی-دفاعی اروپا در حال ثمردهی است. کشورهای نوردیک و بالتیک به کانون افزایش همگرایی تبدیل شدهاند و دولت جدید هلند خواستار ایجاد «پنج چشم اروپایی» برای تبادل اطلاعات شده است. با این حال، مشخص نیست که آیا نخبگان سیاستی در واشنگتن از هر دو حزب، این لحظه گسست را به طور کامل درک کردهاند. تفاوت اساسی در درک «اروپایی که بیشتر برای امنیت خود هزینه میکند» وجود دارد. برای اروپاییها، این به معنای قارهای است که میتواند به تنهایی عمل کند.
برای آمریکاییها، به معنای هزینه بیشتر اروپا اما با تجهیزات آمریکایی و تحت رهبری واشنگتن است. تلاش برای خرید تجهیزات اروپایی از سوی فرانسه و کمیسیون اروپا در واشنگتن غیرقابل قبول و غیرعملی تلقی میشود. حتی دبیرکل ناتو نیز پیشنهاد کرده اروپا نمیتواند بدون آمریکا از خود دفاع کند و نباید چنین بخواهد. این خلأ در تفکر راهبردی واشنگتن میتواند به تنشهای بزرگتری منجر شود. گذار به سوی اروپای خودمختارتر باید با دقت و آیندهنگری در هر دو سوی آتلانتیک مدیریت شود. واشنگتن باید بپذیرد که از داشتن متحدی قدرتمند که میتواند امور امنیتی خود را مدیریت کند، سود خواهد برد. رهبران اروپایی نیز باید روشن کنند که «اروپاییسازی ناتو» نه یک رویا و نه اقدامی خصمانه، بلکه مسیری به سوی ناتوی سالمتر و متناسب با جهان چندقطبی خصمانه است.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
