گروه دیپلماتیک - همشهری آنلاین: اگر هنوز هم تصور میکنید شرکتهای سازنده جاسوسافزار، بهویژه آنهایی که مُهر «فناوری امنیتی اسرائیلی» بر پیشانی دارند، خطا نمیکنند، این روایت را تا انتها بخوانید.
ماجرا از جایی شروع شد که شرکت صهیونیستی پاراگون سولوشن با یک کلیک اشتباه، پرده از بخشی از پشت صحنه یکی از محرمانهترین ابزارهای خود برداشت؛ آن هم نه در دارکوب یا یک افشای پیچیده، بلکه در لینکدین؛ جایی که معمولاً ویترین موفقیتهای شغلی است، نه پنل یک ابزار جاسوسی.
تصویری که ناخواسته منتشر شد، رابط داخلی جاسوسافزاری موسوم به «گرافیت» را نشان میداد؛ صفحهای مملو از دادههای فنی، گزارش تراکنشها، شماره تلفنهای خارجی و ردپای ارتباط با پیامرسانهای رمزگذاریشده. اشتباهی ساده از سوی یکی از کارکنان، کافی بود تا ادعای «اَبَرامنیت» ترک بردارد. در سالهای اخیر چند مورد اشتباه یا افشای ناخواسته اطلاعات محرمانه در اسرائیل رخ داده است.
انتشار اسناد محرمانه نیروی هوایی در فضای ابری (۲۰۲۵)
بخشی از اسناد طبقهبندیشده نیروی هوایی رژیم صهیونیستی که شامل طرحهای آمادگی و برنامههای عملیاتی بوده، به اشتباه روی یک پلتفرم ابری غیرایمن بارگذاری شد و برای مدتی در دسترس قرار گرفت؛ بعداً حذف شد و بررسی داخلی آغاز شد.
افشای اسناد حمله احتمالی به ایران (۲۰۲۴)
اسناد طبقهبندیشده درباره برنامههای احتمالی برای حمله به ایران از طریق انتشار غیررسمی در شبکههای اجتماعی یا از سوی یک کارمند خارجی فاش شد و حتی منجر به دستگیری و تعقیب قضایی شد.
رسوایی افشای ویدئوی سوءرفتار نظامیان
نظامیان اسرائیلی با یک بازداشتی فلسطینی برخورد نادرست داشتهاند، لو رفته و توسط مقام قضایی سابق ارتش به رسانهها ارائه شد و باعث جنجال داخلی و بینالمللی شد.
