به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «نهاد تربیتی و راههای نرفته» نوشته محمدابراهیم محمدی که در انتشارات سودای قلم به چاپ رسیده است، مجموعهای بیش از ۱۲۰ یادداشت در زمینه نهاد تربیتیِ آموزش و پرورش است. نویسنده که بیش از ده سال از عمر خویش را در این نهاد سپری کرده، با زوایا، چالشها و فرصتهای آشکار و پنهان آن از نزدیک آشناست. حاصل این تجربه، تأملی انتقادی و در عین حال تحولخواهانه در باب ساختار، فلسفه و کارکرد تربیت در نظام آموزشی کشور است.
پایه اندیشه نویسنده بر نظریه «تعمیم فعالیت تربیتی» استوار است؛ نظریهای که در برابر رویکرد متداول «تقسیم» قرار میگیرد. از دیدگاه مؤلف، «تقسیم» بزرگترین ستم رویکردی، اشتباه تلخ مدیریتی و خطای تاریخی در آموزش و پرورش ایران بوده است؛ چرا که به جای همافزایی و پیوند میان اجزای تربیت، به پراکندگی و جزیرهای شدن آن انجامیده است.
نویسنده در این مجموعه، نهاد تربیتی را از زوایای گوناگون تحلیل کرده و مسائل تحولآفرین را در سطحی فراتر از نگاههای اجرایی و روزمره مورد بررسی قرار داده است. در همین راستا، تلاش شده میان هویت و مأموریت راهبردی آموزش و پرورش و اقدامهای اجرایی آن، پیوندی معنادار و بنیادین برقرار گردد.
این اثر، مبتنی بر نظریه «تربیت تعمیمی» نوشته شده و با نگاهی به دکترین انقلاب اسلامی در تربیت دانشآموز تراز انقلاب، دیدگاهی نو و متکی بر مبانی معرفتی و فرهنگی جدید ارائه میدهد.
در نگاه مؤلف، سطحینگری، جریانسازیهای هیجانی و نگرشهای پوپولیستی نسبت به فعالیتهای تربیتی، این نهاد را از متن و بطن مأموریت اصلی خود به حاشیه رانده است. چنین رویکردهایی موجب شده آموزش و پرورش، به جای آنکه کانون اقتدار، مطالبهگری و میدانداری تربیتی باشد، به بخشی خنثی و گاه مزاحم در ساختار مدیریتی کشور تبدیل گردد.
کتاب حاضر تلاشی است برای احیا و بازخوانی مجدد هویت اصیل نهاد تربیت؛ نگاهی عمیق و متفکرانه که آموزش و پرورش را نه صرفاً دستگاهی اجرایی، بلکه موتور فرهنگی و اجتماعی تحول تمدنی میبیند.
