به گزارش خبرنگار مهر، آیتالله غلامعلی صفایی بوشهری عصر یکشنبه در دیدار فرماندهان نیروی هوایی ارتش در بوشهر، نیروهای مسلح را عامل امید، سربلندی و تضمینکننده استقلال کشور دانست و گفت: تقویت بنیه دفاعی و پشتیبانی از نیروهای مسلح، ضرورتی راهبردی برای صیانت از منافع ملی و امنیت پایدار کشور است.
نماینده ولیفقیه در استان بوشهر با اشاره به ظرفیتهای گسترده جمهوری اسلامی ایران در حوزه انرژی، موقعیت جغرافیایی، جمعیت نخبگانی و پیشینه تمدنی، گفت: همین ظرفیتها سبب طمع دشمنان میشود و ضرورت تقویت توان دفاعی را دوچندان میکند.
وی خاطرنشان کرد: امروز به برکت تلاش نیروهای مسلح در حوزههای زمینی، دریایی، هوایی، پدافندی و نیز خودکفایی در تجهیزات پیشرفته، ایران اسلامی به سطحی از بازدارندگی رسیده که هیچ کشوری در منطقه جرأت تعرض به آن را ندارد.
صفایی بوشهری با بیان اینکه مؤلفههای قدرت یک کشور متنوع و گسترده است، اظهار کرد: توانمندیهای سرزمینی، برخورداری از منابع عظیم انرژی و مواد معدنی، موقعیت راهبردی جغرافیایی، پیشینه تاریخی و تمدنی، دسترسی به دریا و نیز بهرهمندی از نخبگان علمی و فناوری، از جمله عوامل مهم اقتدار ملی به شمار میروند.
نماینده ولیفقیه در استان بوشهر افزود: در کنار همه این ظرفیتها، یکی از مهمترین و تعیینکنندهترین مؤلفههای قدرت هر کشور، برخورداری از نیروهای مسلح کارآمد و بازدارنده است؛ بهگونهای که اگر کشوری همه ظرفیتها را داشته باشد اما از نیروی نظامی مقتدر بیبهره باشد، در معرض تاراج و سلطه قدرتهای استعمارگر قرار خواهد گرفت.
آیتالله صفایی بوشهری با اشاره به نمونههایی از تاریخ معاصر و گذشته، تصریح کرد: تجربه تاریخی نشان میدهد کشورهایی که از توان دفاعی کافی برخوردار نبودهاند، با وجود غنای سرزمینی و منابع طبیعی، همواره دچار اشغال، تجزیه و غارت منابع شدهاند.
وی با اشاره به وقایع تاریخی بوشهر، یادآور شد: این بندر مهم در مقاطعی مورد هجوم بیگانگان قرار گرفت و حتی کنسولگریهای متعدد قدرتهای خارجی در آن فعال بود که این امر نشاندهنده اهمیت راهبردی منطقه و طمع قدرتها به آن است.
امام جمعه بوشهر ادامه داد: در دورههایی از تاریخ ایران، ضعف ساختار نظامی و امنیتی موجب شد بخشهایی از سرزمین و منافع کشور تحت نفوذ یا سلطه بیگانگان قرار گیرد و این مسئله خسارتهای بزرگی به همراه داشت.
وی تأکید کرد: کشوری که از نیروهای مسلح مقتدر محروم باشد، نه میتواند استقلال خود را حفظ کند و نه قادر به صیانت از منابع، نخبگان و موقعیت راهبردی خویش خواهد بود.
