توپهای نارنجی روی خطوط برق که در مسیر جادهها و نزدیکی فرودگاهها میبینیم، صرفاً تزئینی نیستند و کاربرد حیاتی برای ایمنی دارند. این نشانگرهای رنگی وظیفه مهمی در حفظ جان خلبانان و مسافران هواگردها ایفا میکنند.
به گزارش گجت نیوز، توپهای نارنجی روی خطوط برق در واقع نشانگرهای سیمی هستند که برای دیده شدن خطوط انتقال برق توسط هواپیماها و هلیکوپترها طراحی شدهاند. این توپها بهطور معمول نزدیک فرودگاهها، بالگردگاهها، گذرگاههای رودخانهای و درهها که هواگردها در ارتفاع پایینتر پرواز میکنند، نصب میشوند.
بدون این نشانگرها، کابلهای نسبتاً نازک برق عملاً برای خلبانان نامرئی خواهند بود و خطر برخورد را به شدت افزایش میدهند. نصب این توپهای ایمنی اجباری است و به خلبانان امکان میدهد تا مسیر خود را تنظیم کنند.
نصب نشانگرهای کروی یا هوایی، از دهه ۱۹۵۰ میلادی توسط FAA توصیه شده و امروزه در بسیاری از کشورهای جهان به همین منظور استفاده میشود.
این نشانگرها اغلب به رنگ نارنجی هوانوردی هستند که بیشترین وضوح را دارد، اما میتوانند به رنگهای سفید و زرد نیز باشند و به صورت متناوب نصب شوند. هر توپ از دو نیمه جداگانه تشکیل شده که معمولاً روی زمین مونتاژ و سپس توسط هلیکوپترها روی سیمها نصب میشوند.
قطر این توپهای ایمنی از ۹ اینچ (حدود ۲۳ سانتیمتر) تا ۳۶ اینچ (حدود ۹۱ سانتیمتر) متغیر است. راهنمای FAA توصیه میکند برای افزایش دید در پسزمینههای متفاوت، از رنگهای متناوب استفاده شود. نکته مهم اینکه این توپها چراغدار نیستند و دید آنها در طول روز به رنگشان بستگی دارد؛ اما در شب، دید آنها تنها در شرایط خاصی امکانپذیر است.
FAA همچنین استفاده از نشانگرهای چراغدار را برای خطرات کابلهای فشار قوی در نزدیکی فرودگاهها، درهها و دریاچهها که پرواز در ارتفاع پایینتر عادی است، مجاز دانسته است. با این حال، اگر نشانگرها روی سیم برق قرار گیرند که پایینتر از بلندترین سیم کاتنری (سیم حامل اصلی) است، نشانگرهای بدون چراغ توصیه میشوند.
نشانگرهای هوانوردی باید کروی یا استوانهای شکل باشند تا با سایر اشیاء اشتباه گرفته نشوند و حداقل بار خط را برای نصب نشانگرهای چراغدار رعایت کنند.
