همشهری آنلاین - یکتا فراهانی: دانشمندان در بقایای بهجامانده از یک انسان دوران نوسنگی، کدهایی پیدا کردهاند که با هیچ الگوی تکاملی سازگار نیست. این یک جهش نیست؛ این یک "نوشته" است.
درحالیکه جهان سرگرم پیشرفتهای هوش مصنوعی بود، یک تیم مشترک از متخصصان ژنتیک و رمزنگاران امنیتی در آلمان، به کشفی دست یافتند که مرزهای علم و فلسفه را جابهجا کرد. آنها در بخشهایی از ژنوم انسان که پیشتر «دیانای زباله» یا بیاستفاده تلقی میشد، توالیهایی را یافتند که بر اساس قوانین ریاضی و زبانشناسی، حاوی اطلاعاتی فراتر از دستورالعملهای زیستی است. آیا ما محصول یک مهندسی پیچیده در دوران باستان هستیم؟
کدی که از دل خاک بیرون آمد
همه چیز از بررسی بقایای یکدندان دههزار ساله شروع شد. با استفاده از تکنولوژی نانو - توالییابی که بهتازگی در سال ۲۰۲۶ تجاری شده، محققان توانستند نقشه کامل ژنتیکی این نمونه باستانی را استخراج کنند. اما تفاوت اینجاست: آنها بهجای جستجوی بیماریها، از الگوریتمهای هوش مصنوعی برای یافتن «الگوهای تکرارشونده اطلاعاتی» استفاده کردند. نتیجه، شگفتآور بود؛ توالیهایی که شباهت عجیبی به کدهای باینری (صفر و یک) مدرن دارند.
بییشتر بخوانید :
- وقتی ماشینها یاد میگیرند احساس داشته باشند! | از محاسبه تا درک و تجربه
- جزو قدرتهای نانو هستیم | نانوفناوری میتواند موتور رشد اقتصادی و علمی کشور در دهههای آینده باشد
ثابتهای ریاضی
آنچه این کشف را از یک فرضیه خیالی به یک واقعیت علمی تبدیل میکند، وجود «ثابتهای ریاضی» در این توالیهاست. محققان متوجه شدند که فواصل بین پروتئینها در این بخش از دیانای، دقیقاً از اعداد اول و دنباله فیبوناچی پیروی میکند. این نوع نظم در طبیعت غیرممکن است مگر اینکه تعمدی در کار باشد. در واقع، این بخش از ژنوم مثل یک "صندوقچه پیام" عمل میکند که برای باز شدن، نیاز به سطح خاصی از تکنولوژی داشته است.
پیامی برای آیندگان یا ردپای خالقان؟
بزرگترین سؤال این است که این پیام حاوی چیست؟ زبانشناسان معتقدند این کدها یک نقشه ستارهای یا شاید یک فرمول شیمیایی پیچیده هستند. جالب اینجاست که این توالی دقیق در ژنوم انسانهای امروزی هم وجود دارد، اما به دلیل "خاموش بودن" ژنها، هرگز متوجه آن نشده بودیم. برخی از دانشمندان جسورتر معتقدند این میتواند مدرکی بر نظریه «پاناسپرمیا» یا دخالت هوش فرازمینی در تکامل بشر باشد؛ پیامی که در امنترین جای ممکن یعنی داخل سلولهای ما پنهان شده بود تا از گزند زمان در امان بماند.
تکنولوژی در خدمت حل معمای خلقت
برای درک بهتر این موضوع، آزمایشگاههای پیشرفته اکنون در حال شبیهسازی این توالیها در محیطهای مجازی هستند. آنها میخواهند ببینند اگر این "کد" اجرا شود، چه پروتئین یا واکنشی در بدن ایجاد میکند. گزارشهای غیررسمی حاکی از آن است که این بخش از دیانای میتواند کلید دسترسی به تواناییهای مغزی ناشناخته یا حتی افزایش طول عمر بشر به شکلی معجزهآسا باشد.
