سرویس جهان مشرق - اتحادیه اروپا به رهبری آلمان، اخیراً با اقدامی عاری از هرگونه مشروعیت حقوقی و مبتنی بر انگیزههای سیاسی آشکار، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار داده است. این تصمیم که از سوی مقامات آلمانی «پیامی صریح علیه خشونت» توصیف شده، در حقیقت خود عریانترین شکل خشونت سیاسی و نقض حاکمیت ملی یک کشور مستقل است.
اروپایی که در تاریخ معاصر خود، سابقهای طولانی از استعمار، نقض سیستماتیک حقوق بشر، کشتارهای جمعی و حمایت از تروریسم دولتی دارد، امروز صلاحیت اخلاقی خود برای قضاوت درباره نهادی را از دست داده که بیش از هر نیروی دیگری در مبارزه با تروریسم واقعی در غرب آسیا ایستادگی کرده است.
بیشک جمهوری اسلامی ایران، با اتکا به پشتوانه مردمی و اجماع تاریخی، این تهدید خصمانه را بیپاسخ نگذاشت. مجلس شورای اسلامی، مطابق قانون مصوب سال ۲۰۱۹ (در واکنش به اقدام مشابه آمریکا)، تمامی نیروهای نظامی کشورهای عضو اتحادیه اروپا را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار داد.
این اقدام متقابل که با حضور یکپارچه نمایندگان مجلس در لباس سپاه و شعارهای حمایتی همراه بود، پیام روشنی داشت: تجاوز به حاکمیت ملی ایران هزینهدار است. این تصمیم صرفاً نمادین نیست، بلکه چارچوب حقوقی برای برخورد با منافع نظامی و امنیتی اروپا در منطقه را فراهم میآورد.
اکنون ایران، مجموعهای از گزینههای متنوع برای دادن پاسخ به این گستاخی و حمایت اروپائیان پیشرو دارد که هر کدام پیامدهای خاص خود را برای کشورهای اروپایی به دنبال خواهد داشت. در کنار اقدامات اقتصادی و امنیتی مانند قطع هماهنگیها با پایتختهای اروپایی و کاهش درجه امنیت برای تجارت کشورهای اروپایی، یکی از مسائلی که اکنون انتظار میرود به دلیل این اقدام اروپا بر علیه منافع عالی جمهوری اسلامی ایران شاهد تحولات قابل توجهی باشد، صحنه جنگ روسیه و اوکراین است.
به عقیده کارشناسان غربی با رد کردن خط قرمزی که ایران برای اروپاییها ترسیم کرده بود و قرار درادن سپاهپاسداران در لیست سازمانهای تروریستی، ایران در موقعیت جدیدی برای پاسخگویی قاطع به این اقدام قرار گرفته است. با توجه به کارنامه سیاه استعماری و جنگافروزانه اروپا و نقض مستمر حقوق بشر توسط این کشورها، ایران نه تنها محق، بلکه قادر است تا با ارتقای سطح کمکهای دفاعی و تسلیحاتی خود به روسیه در جنگ اوکراین، پیامدهای سنگین و درس عبرتی ماندگار برای سیاستمداران اروپایی به همراه آورد.
جمهوری اسلامی ایران با در اختیار داشتن اهرمهای قدرتمند و مشروع، میتواند این تهدید نابخردانه را به فرصتی برای افزایش هزینههای اروپا تبدیل کند. اروپا که خود با ارسال دهها میلیارد یورو کمک نظامی و تسلیحاتی به اوکراین، آتش این جنگ را شعلهورتر کرده، کمترین صلاحیت را برای اظهارنظر درباره همکاریهای دفاعی دیگر کشورها دارد.
ایران میتواند با حرکت از سطح کنونی، همکاری دفاعی خود با روسیه را به مرحله جدیدی ارتقا دهد. در اختیار گذاشتن سامانههای پیشرفته پهپادی و مهمتر از آن، موشکهای نقطهزن بالستیک و کروز با کلاهکهای سنگین، میتواند معادلات میدانی را به طور چشمگیری تغییر دهد. این تسلیحات با دقت بالا و قدرت تخریب گسترده، قادرند اهداف استراتژیک پشت خطوط جبهه اوکراین را با کارایی بیسابقهای مورد هدف قرار دهند.
ارسال این دسته از تسلیحات پیشرفته، نه تنها به معنای حمایت از یک متحد در برابر تهاجم است، بلکه پیامی روشن به پایتختهای اروپایی است. اروپاییهایی که از عمیقتر شدن بحران انرژی و اقتصادی هراس دارند، باید بدانند که هزینه مداخلهگری و تهدید حاکمیت دیگر کشورها، میتواند به مراتب سنگینتر از تصور آنان باشد. این اقدام، وابستگی اروپا به تأمین امنیت از خارج و آسیبپذیری عمیق آن را آشکار خواهد کرد.
چنین گامی، همزمان فرصتی است برای افشای کامل ریاکاری غرب. در حالی که اروپا و آمریکا با پرکردن اوکراین از انواع سلاحهای پیشرفته، هیچ محدودیتی برای خود قائل نیستند، ایران به عنوان کشوری مستقل، محق است تا بر اساس منافع ملی و اصول حقوق بینالملل، همکاریهای دفاعی خود را تعیین کند. این موضوع باید به طور گسترده در رسانهها و محافل بینالمللی مطرح شود.
اتحادیه اروپا با تصمیم اخیر خود، پشت دیواری از خودبرتربینی ساختگی پنهان شده تا شکستهای پی در پی دیپلماتیک و امنیتی خود را جبران کند. با این حال، جمهوری اسلامی ایران با هوشیاری کامل، میتواند از این اشتباه راهبردی اروپا به نفع تحکیم مواضع خود و متحدانش بهرهبرداری کند.
افزایش کمکهای تسلیحاتی پیشرفته به روسیه، به ویژه از نوع موشکهای نقطهزن با توان تخریب بالا، تنها یک اقدام تلافیجویانه نیست. این کار، درسی تاریخی است به اروپاییهایی که گمان میبرند میتوانند با ابزارهای قرن نوزدهمی مانند تحریم و برچسبزنی، در قرن بیست و یکم ابرقدرتهایی مستقل را مرعوب کنند.
نتیجه این درس، افزایش نجومی هزینه حضور اروپا در بحران اوکراین، تشدید شکاف در درون این اتحادیه و اثبات این واقعیت است که تهدید علیه امنیت و حاکمیت ملی ایران، پاسخهایی قاطع و غیرمنتظره در پی خواهد داشت. آینده نزدیک نشان خواهد داد که این اتحادیه فرتوت، چگونه بهای سنگین بیحرمتی به ملتی قدرتمند و صاحب اراده را خواهد پرداخت.
تصمیم اتحادیه اروپا با تمام وحشیگریها و جنایتهای خود علیه تمدن بشریت در طول سالیان گذشته، برای تروریستی خواندن سپاه پاسداران، برآمده از تحلیل نادرست و تحت تأثیر فشارهای خارجی، از جمله آمریکا و رژیم صهیونیستی است. باوجود هشدارهای طرف ایران نسبت به تبعات این اقدام از سوی اروپا، اما بروکسل تصمیم خود را گرفت تا وارد گرداب درگیری تمام سطح امنیتی، اقتصادی و نظامی با جمهوری اسلامی ایران شود.
