همشهری آنلاین: مراسم اختتامیه هشتمین دوره جایزه پژوهش سال سینمای ایران به دبیری علیرضا اسماعیلی یکشنبه ۵ بهمنماه ۱۴۰۴ با حضور پژوهشگران و مدیران سینمایی در تالار رودکی برگزار شد.
در این مراسم، جوایزی در بخش های پایاننامه کارشناسی ارشد، رساله دکتری، طرح پژوهشی، کتاب تالیفی، کتاب ترجمه، مقاله علمی و جایزه ویژه به برگزیدگان اهدا شد.
در بخش ترجمه، جایزه اثر برتر و رتبه دوم هر دو به کتابهایی از نشر هرمس رسید که اهتمام ویژهای به چاپ کتاب های سینمایی دارد.
رتبه دوم جایزه بخش ترجمه به ستاره عارف کشفی برای ترجمه کتاب «پشت پرده داستان: تأثیر قدرتمند منحنی تحول شخصیت» نوشته دارا مارکس رسید.
دارا مارکس دکترای اسطورهشناسی دارد و از مشاوران بینالمللی فیلمنامه به شمار میرود. او طی بیش از دو دهه فعالیت، بر تحلیل ساختارهای مدرن روایت بهویژه دگرگونی درونی شخصیتها تمرکز کرده است. مارکس با نظریۀ مشهور خود، یعنی «منحنی تحول شخصیت»، نشان میدهد که قوس تغییرات درونی قهرمان نه تنها عنصری حیاتی برای شکلگیری داستان است، بلکه نیروی محرکهای است که میتواند روایت را به تجربهای عمیقتر و ماندگارتر برای مخاطب تبدیل کند. اثر مهم او، «پشت پردهی داستان: تأثیر قدرتمند منحنی تحول شخصیت»، یکی از منابع ارزشمند در حوزۀ فیلمنامهنویسی و داستانپردازی است که بهعنوان کتاب درسی در دانشگاهها و کارگاههای نویسندگی در سراسر جهان تدریس میشود. این کتاب با نگاهی ترکیبی به اسطورهشناسی، روانشناسی و هنر روایت، به نویسندگان و فیلمسازان کمک میکند تا داستانهایی بسازند که علاوه بر سرگرمکردن، لایههای معنایی عمیقتری نیز منتقل کنند.
کتاب پشت پردۀ داستان با انتخاب هوشمندانۀ فیلمنامهها و بررسی دقیق آنها چگونگی شکلگیری داستانها را تشریح میکند و روشی گامبهگام برای کشف معناهای درونی و بازتاب آنها در قالب روایتی داستانی ارائه میدهد. این روش به نویسندگان کمک میکند تا ایدۀ اولیۀ موردنظرشان را در مرحلۀ پرداخت و گسترش با عمیقترین بخشهای وجود خود ارتباط دهند و پس از انتخاب آگاهانۀ مضمون داستان، رویدادهای پیرنگ را با در نظر داشتن این مضمون بپرورانند تا به روایتی منسجم برسند که وجه بیرونی آن بازتابدهندۀ سفری درونی است.
جایزه اثر برتر به احمدرضا معتمدی برای ترجمه کتاب کلاسیک «فتوپلی؛ پژوهشی روانشناختی و زیباییشناختی» نوشته هوگو مانستربرگ تعلق گرفت.
زمانی که هوگو مانستربرگ برای اولین بار به دیدن تصاویر متحرک میرود اعتراف میکند که من یکی از آن دیرآمدگان مغرور بودم که با اشتیاق شروع به کشف جهانی کردم که برایم جدید بود. او بر این باور است که سینما شیوهای جدید از درک جهان است و با طرح مقولاتی چون «عمق و حرکت»، «التفات»، «خاطره و تخیل» و «احساسات» به تأثیر آنها در فرایندهای ادراکی و ذهنی اشاره میکند. مانستربرگ به تصویر کشیدن احساسات را هدف کانونی فتوپلیها میداند و ظرفیتهای زیبایی شناختی، تأثیرات منفی، ظرفیتهای اجتماعی و… آن را مورد بررسی قرار میدهد.
احمدرضا معتمدی پس از دریافت جایزه خود بیان کرد: نکتهای را درباره ترجمه عرض میکنم؛ مترجم نهتنها باید کتاب را درست دریابد و ترجمه کند بلکه به دلیل اینکه مترجم یک اندیشه از سپهری به سپهر دیگر است قطعا باید در سپهر موعود نظام فکری برقرار را بشناسد و بتواند آن اندیشه را ترجمه کند. در دوره سی سالهای که روی نظریههای فیلم کار میکردم تلاش کردم کتابهای متعددی را که در غرب نوشته شده است، ترجمه کنم و دریابم که به چه میاندیشند. سینمایی که ما میبینیم از سپهرهای مختلف اندیشه عبور کرده است تا به سینمای معاصر اکنون رسیده است که برخی متفکران سینما را به مثابه فلسفه و حتی یک وضعیت فلسفی میدانند. متاسفانه ما در شرایطی هستیم که مدام باید پاسخ دهیم فلسفه به چه دردی میخورد؟
بهارک محمودی، محمدباقر قهرمانی، مجید شیخ انصاری، حسین میرزایی، مسعود نقاشزاده، قادر آشنا، علیرضا اسماعیلی و رائد فریدزاده داوران این رویداد بودند.
