یکی از موضوعاتی که جریان های ضدانقلاب در پی تحولات روزهای اخیر در کشورمان امید زیادی به آن بسته بودند، دریافت حمایت موثر از قدرت های غربی و بازیگران خارجی بود. حتی شاهد بودیم که در برهه ای رئیس جمهور آمریکا شخصا وارد میدان شد و از توسعه تنش و ناامنی در ایران حمایت کرد و عملا پالس حمایت را به آن دسته از افراد و گروه هایی رساند که به دنبال سواستفاده از مطالبات اقتصادی بحق مردم و ایجاد آشوب در کشور بودند.
با این همه، با حضور گسترده مردم در صحنه و دفع فتنه اخیر، شاهد یک شوک قابل تامل به ضدانقلاب خارجنشین بوده ایم که حامل نکات معناداری است. سخنگوی وزارت امور خارجه کشورمان به تازگی در موضع گیری گفته است که "هیچ سفارتخانه خارجی در ایران بسته نیست و همگی به کار مشغول هستند." این بدان معناست که حتی بازیگران غربی و مخالف با ایران که در کشورمان سفارتخانه دارند هم حاضر نشده اند با ضدانقلاب خارج نشین بیش از این همکاری داشته باشند و عملا پروژه براندازی در ایران را شکست خورده یافتهاند.
به نظر می رسد قدرت های غربی و متحدان آن ها به خوبی به این ادراک رسیده اند که نظام سیاسی در ایران بسیار مقتدرتر از آن است که با جنجال سازی ها و شانتاژهای خارجی دچار بحران های جدی شود. به بیان ساده تر، نظام سیاسی در ایران از بنیان های قدرت مستحکم و چندگانه ای برخوردار است که به این راحتی سست نمی شوند و ریشهدار بودن انقلاب اسلامی خود عاملی برای به شکست کشاندن توطئه های خارجی علیه آن است. از این رو، آن ها مایل نیستند سرمایه سیاسی و امنیتی بیشتری را روی یک طرح شکستخورده علیه ایران خرج کنند.
سربلند بیرون آمدن ایران از فتنه اخیر یک مرتبه دیگر نشان داد که چرا ایران را به معنای واقعی کلمه باید یک بازیگر قوی در جهان ارزیابی کرد. کشوری که به معنای واقعی کلمه یک قدرت منطقه ای است و در محیط بین المللی نیز حرف های زیادی را برای گفتن دارد. به بیان ساده تر، رویدادهایی نظیر جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و اعتراضات اخیر عملا نشان دادند که ایران کشوری مستحکم است و مواجهه سخت و توام با توطئه و رویکردهای تروریستی با آن، صرفا عاملان و آمران این قبیل اقدامات را با شکست رو به رو می کند.
پشتوانه مردمی انقلاب اسلامی است که سبب می شود حتی بازیگران اروپایی ریسک نکنند و به دنبال حفظ روابط با نظام سیاسی کشورمان باشند. رابطه ای که البته در راستای منافع آن ها نیز است. در این چهارچوب، قدرت های غربی عملا تعامل و رابطه با ایران به عنوان یک قدرت منطقه ای موثر را به مراتب مفیدتر از قطع ارتباط با آن ارزیابی می کنند .
