عصر ایران - در اوایل دهه ۹۰ میلادی، زمانی که تمرکز صنعت خودرو بر افزایش قدرت اسب بخار بود، کمپانی هوندا با معرفی مدل مفهومی EP-X (مخفف عبارت Efficient Personal eXperimental)، رویکردی متفاوت را در پیش گرفت. این خودروی آزمایشی با طراحی شبیه به جنگندههای علمی-تخیلی، بر دو اصل کاهش وزن و آیرودینامیک متمرکز بود.
هوندا در ساخت بدنه EP-X از آلومینیوم استفاده کرد تا وزن خالص خودرو را به حدود ۶۲۰ کیلوگرم برساند. طراحی بدنه به صورت باریک و با چیدمان صندلیهای پشت سر هم انجام شد تا کمترین مقاومت را در برابر جریان هوا داشته باشد. همچنین استفاده از سقف شیشهای یکپارچه، ظاهری شبیه به کابین جتهای جنگنده به این خودرو بخشیده بود.
در بخش فنی، این کانسپت به یک موتور یک لیتری ۳ سیلندر با تکنولوژی VTEC-E مجهز شد که به طور ویژه برای بهینهسازی مصرف سوخت تنظیم شده بود. از دیگر امکانات پیشرفته این خودرو در آن زمان میتوان به نمایشگرهای LCD و تمرکز بر ایمنی با تعبیه دو کیسه هوا اشاره کرد. بسیاری از ایدههای بهکاررفته در EP-X، بعدها در طراحی اولین نسل از خودروی «هوندا اینسایت» مورد استفاده قرار گرفت.
