کتاب «نگاهی به تاریخ پزشکی ایران در شاهنامه فردوسی» نوشته محمد رسولی منتشر شد.
به گزارش ایسنا، در معرفی این کتاب که در نشر سبزان راهی بازار کتاب شده، آمده است: این کتاب برای نخستینبار، تاریخ پزشکی ایران را با تکیه بر متن شاهنامه فردوسی بهصورت مستقل و منسجم بررسی میکند.
این کتاب در ۱۱۶ صفحه و در قالب ۱۰ فصل کوشیده است، شاهنامه را نهتنها بهعنوان یک اثر ادبی و حماسی، بلکه بهمثابه منبعی ارزشمند برای شناخت نگرش ایرانیان کهن به پزشکی، بیماری، درمان و جایگاه پزشک بازخوانی کند، رویکردی که میتواند افق تازهای در مطالعات شاهنامهپژوهی و تاریخ علم در ایران بگشاید.
در فصل نخست این کتاب، نگاهی کلی به پزشکی در شاهنامه ارائه شده و در فصل دوم، ابیات مرتبط با مفاهیم پزشکی بررسی میشود. فصل سوم به جستارهای پزشکی در تاریخ ایران اختصاص دارد و در فصل چهارم، پزشکان نامدار دوران کهن و باستان معرفی میشوند.
نویسنده در فصل پنجم، به تخصصهای مختلف پزشکی در ایران قدیم میپردازد و فصل ششم کتاب، دیدگاه ایرانیان عهد کهن نسبت به بیماریها و شیوههای درمان را واکاوی میکند. در فصل هفتم نیز، تاریخ پزشکی ایران مرور شده و فصلهای هشتم و نهم به بررسی پژوهشهای انجامشده در این حوزه اختصاص دارد. فصل انتهایی نیز انواع مکاتب پزشکی در ایران باستان را تشریح میکند.
محمد رسولی در توضیح انگیزه نگارش این کتاب میگوید: شاهنامه تنها روایت حماسه و اسطوره نیست؛ این اثر بزرگ، بازتابدهنده دانشها و نظامهای فکری ایران کهن است. پزشکی، درمان و نگاه ایرانیان به سلامت جسم و روان، لایهای مغفولمانده در مطالعات شاهنامه بود که در این کتاب تلاش کردهام آن را با رویکردی علمی و مستند بازخوانی کنم.
او همچنین تأکید میکند: شاهنامه میتواند بهعنوان یکی از کهنترین منابع شناخت تاریخ علم و پزشکی در ایران مورد توجه پژوهشگران قرار گیرد؛ نگاهی که پیوندی تازه میان ادبیات کلاسیک و علوم انسانی و پزشکی برقرار میکند.
محمد رسولی پیشتر کتاب «نگاهی نو به شاهنامه» را منتشر کرده است.
