قلیچخانی متولد ۱۳۲۴ و در ۸۲ سالگی پس از ماهها تحمل بیماری از دنیا رفت. او تنها بازیکن تاریخ فوتبال ایران است که سه بار به صورت متوالی قهرمان جام ملتهای آسیا شده است
قلیجخانی در دوران ۱۷ ساله فوتبالش در باشگاههای کیان، تاج، پاس، عقاب، دارایی، پرسپولیس و سن خوزه ارثکوئک بازی کرده و به جز قهرمانی در جام ملتها، سابقه صعود به دو المپیک (مونیخ و مونترال)، قهرمانی رقابتهای باشگاهی و حضور در تیم منتخب آسیا و همچنین بردن عنوان مرد سال فوتبال ایران را در کارنامه دارد.
مرگ او در روز دوم خرداد در بیمارستانی در حومه پاریس اتفاق افتاد. این اسطوره فوتبال ایران ستارهای درخشان و فوقستارهای تکرارنشدنی است که نه تنها به خاطر تواناییهای فنی، هوش تاکتیکی و قدرت رهبریاش در زمین شناخته میشد، بلکه نماد فوتبال مدرن ایران در دهههای ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ بود.
قلیچخانی ذاتا در پست هافبک بازی میکرد اما قادر در تمام پستها به زمین برود و بدرخشد. او بارها بازوبند کاپیتانی تیم ملی را به بازو بسته و همدورههایش او را بهترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران میدانند.
مهمترین لحظه ملی قلیچ، شوت مهارنشدنیاش در امجدیه در فینال جام ملتهای آسیا ۱۹۶۸ مقابل رژیم اشغالگر است که باعث پیروزی ۲-یک ایران و اولین قهرمانی آسیا برای فوتبال ملی شد.
عجیب است فوت او دقیقا با سالگرد درگذشت ناصر حجازی همزمان شده است.
او یک ورزشکار فوقالعاده و نابغهای است که بزرگترین حسرتش، بازی در جامجهانی بود. اگرچه با درخشش استثنایی وی در مسابقه سرنوشتساز مقابل استرالیا در رقابتهای انتخابیجام جهانی ۱۹۷۴ تا یک قدمی حضور در این رقابتها پیش رفت...
