محمد صادقی، بازیگری که روزگاری در قاب تلویزیون ایران دیده میشد، حالا در مسیری بیبازگشت، به بلندگویِ تبلیغاتی جریانهای سلطنتطلب و صهیونیستی تبدیل شده است. وی در آخرین پیام خود، با ادبیاتی ذلیلانه خطاب به ترامپ و نتانیاهو، خواستار تسلیح مردم و حضور ارتشهای بیگانه در خاک ایران شده است. این ویدیو به خوبی نشان میدهد که «شغالهای سلطنتطلب» چگونه برای بقای سیاسی خود، حاضر به قربانی کردن امنیت ملی و تمامیت ارضی کشور هستند. صادقی که با ظاهری هنجارشکنانه سعی در جلب توجه رسانههای غربی دارد، عملاً به مهرهای در جنگ روانی علیه ملت ایران تبدیل شده است.
اما در تقابل با این حقارت، بازخوانی غیرت ملی در لایههای مختلف جامعه، پاسخی کوبنده به این «وطنفروشان» است. تلفیق ویدیوی صادقی با دیالوگهای ماندگار یک معلم ایرانی که میگوید «من معلمم، روزی هشت ساعت گچ میخورم که یک علف هرز مثل تو از لای این بچهها در نیاد»، عمقِ شکاف میان ملت و مزدوران را نشان میدهد. شرف و غیرت ایرانی، داستانی است که امثال محمد صادقی که نان را به نرخ روز و به قیمت حراج وطن میخورند، هرگز قادر به درک آن نخواهند بود. این تقابل، آینه تمامنمای سقوط هنرمندنماهایی است که از آغوش ملت فرار کرده و به دامنِ دشمنانِ خونیِ این آب و خاک پناه بردهاند.
