به گزارش رکنا، با وجود مرگبار بودن گونه آندِس، ویژگیهای انتقال محدود آن باعث شده متخصصان احتمال تبدیل شدن این ویروس به یک پاندمی جهانی را بعید بدانند.
هانتاویروسها گروهی از ویروسها هستند که معمولاً از طریق ذرات آلوده به ترشحات جوندگان (ادرار، مدفوع یا بزاق) به انسان منتقل میشوند. این ویروسها میتوانند بیماریهای جدی ایجاد کنند. گونه «آندِس» که در این شیوع نقش دارد، عمدتاً در آمریکای جنوبی یافت میشود و میتواند باعث «سندرم ریوی هانتاویروس» شود؛ بیماریای شدید که بهسرعت وخیم و حتی مرگبار میشود.
راه اصلی انتقال، استنشاق ذرات آلوده از جوندگان است. در میان هانتاویروسها، تنها گونه آندِس میتواند بین انسانها منتقل شود؛ آن هم در شرایط تماس بسیار نزدیک و طولانی. بنابراین، خطر همهگیری گسترده مانند کووید-۱۹ را ندارد.
بله، اما انتقال انسانی نادر است و معمولاً به تماس نزدیک و طولانی نیاز دارد.
چون بهراحتی بین انسانها پخش نمیشود و نیازمند تماس نزدیک است. همچنین جوندگان ناقل آن در اروپا وجود ندارند، بنابراین انتشار پایدار در جامعه بعید است.
توالییابی ژنتیکی نشان میدهد موارد این شیوع از یک منبع مشترک هستند و با گونههای شناختهشده در آمریکای جنوبی شباهت دارند. شواهدی از افزایش قدرت سرایت یا شدت بیماری دیده نشده است.
احتمالاً یک یا چند مسافر پیش از سوار شدن (در آرژانتین یا شیلی) در معرض ویروس قرار گرفته و سپس آن را به برخی افراد در کشتی منتقل کردهاند.
خیر. واکسن یا درمان اختصاصی وجود ندارد و مراقبتها حمایتی و مبتنی بر کنترل علائم است.
بسیار پایین ارزیابی میشود. انتقال انسانی محدود است و مخزن حیوانی ویروس در اروپا وجود ندارد.
برخی مسافران در مسیرهای مختلف پیاده شدهاند و ردیابی تماسها در حال انجام است. حتی در صورت انتقال محدود، بهدلیل ویژگیهای ویروس، گسترش گسترده بعید است.
افراد دارای علائم ممکن است ایزوله و درمان شوند. افراد بدون علامت ممکن است تا ۶ هفته قرنطینه و پایش علائم داشته باشند.
گونه آندِس (برخلاف سایر هانتاویروسها) قابلیت انتقال انسانی دارد
نرخ مرگومیر بالا در موارد شدید
امکان انتقال پیش از بروز علائم
دوره کمون طولانی (۲ تا ۸ هفته)
نبود واکسن یا درمان اختصاصی
در زمان شیوع بیماری، اطلاعات غلط زیاد میشود. بهترین کار مراجعه به منابع رسمی بهداشتی ملی یا بینالمللی است.
