به گزارش الف؛ پایگاه خبری "العربی جدید" در گزارشی با ذکر برخی شواهد تاریخی، به طور خاص به اوج‌گیری رویه های جدیدِ جریان مقاومت در کرانه باختری اشاره می کند که در ماه‌ها و سال های اخیر، تا حد زیادی شرایط امنیتی وخیمی را برای صهیونیست ها ایجاد کرده و محافل اطلاعاتی و امنیتی آن ها را با نگرانی های جدی رو به رو کرده است.  

العربی جدید به طور خاص به این نکته نیز اشاره می کند که روند انفعالی تشکیلات خودگردان و تکیه آن در سال های اخیر بر مذاکرات سیاسی با اسرائیلی ها که هیچ دستاوردی را برای ملت فلسطین نیز نداشته، موجب شده تا نسل جدید مبارزان فلسطینی به ویژه در کرانه باختری، تنها راهکار آزادی فلسطین را در مقاومت مسلحانه ببینند. 

پایگاه خبری العربی جدید در این رابطه می نویسد:

«سال 2022، کرانه باختری تا حد زیادی به یک میدان نبرد واقعی میان فلسطینی ها و ارتش رژیم اسرائیل تبدیل شده است. از ماه مارس سال جاری میلادی، حملات فلسطینی ها علیه اسرائیلی ها، هم در کرانه باختری و هم عمق اراضی اشغالی، افزایش قابل ملاحظه ای پیدا کرده و موجب کشته شدن دست کم 18 اسرائیلی شده است. 

مقام های اسرائیلی می گویند که تاکنون در سال 2022، منطقه کرانه باختری شاهدِ 130 مورد تیراندازی بوده که این میزان در سال 2021، 98 مورد بوده است. در این میان دستگاه های امنیتی اسرائیل تنها توانسته اند 312 مورد از عملیات های فلسطینی ها را خنثی کنند. 

در نقطه مقابل، اسرائیل به این حملات با عملیات موسوم به موج شکن پاسخ داده و بیش از 2200 مورد حمله را به کرانه باختری انجام داده و در جریان این حملات اقدام به بازداشت ده ها فلسطینی در شهرهایی نظیر "نابلس" و "جنین" کرده است. 

در این میان، دست کم 90 فلسطینی از جمله زنان و کودکان در جریان این حملات جان خود را از دست داده‌اند. مساله ای که سال 2022 را به خونین ترین سال برای کرانه باختری از سال 2015 تبدیل کرده است. بر اساس آمارهای سازمان ملل متحد، در طی دوره زمانی مشابه، حدودا هفت هزار فلسطینی زخمی شده اند. 

عهدشکنی رژیم اسرائیل و ضعف تشکیلات خودگردان فلسطینی

افزایش قابل توجهِ شمار حملات اسرائیلی ها علیه مردم فلسطین تا حد زیادی از وجود یک خلا امنیتی قابل توجه در کرانه باختری حکایت دارد. تحلیلگران سیاسی معتقدند که ریشه های وضعیت کنونی را می توان به اقدامات اسرائیل در نقض توافقات آن با تشکیلات خودگردان فلسطینی در دوره ریاست "یاسر عرفات" مشاهده کرد. مساله ای که تا حد زیادی تشکیلات خودگردان را با ضعف فزاینده رو به رو کرده است. 

در پی انعقاد "توافق اسلو" در سال 1993، کرانه باختری اشغالی به سه منطقه تقسیم شد: منطقه A، که کاملا تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطینی قرار می گرفت. منطقه B، که تحت کنترل امنیتی اسرائیل و کنترل اداری تشکیلات خودگردان قرار می گرفت و منطقه C که چیزی در حدود 60 درصد از کرانه باختری را در بر می گرفت و تحت کنترل کامل امنیتی و اداری رژیم اسرائیل قرار داشت. 

در این چهارچوب، فلسطینی ها روی کاغذ نوعی حکومت را داشتند و نهادهای دولتی را تعریف می کردند و البته نوعی عقب نشینی ظاهری رژیم اسرائیل نیز اتفاق می افتاد. با این حال، گزاره های ذکر شده هیچ گاه به واقعیت نپیوستند و اسرائیلی ها بیش از پنج دهه قید تعهدات خود را زده و منافع ملت فلسطین را تماما قربانی کردند. 

جالب اینکه در قالب توافق اسلو، تشکیلات خودگردان فلسطینی ملزم شده بود تا جهت مبارزه با آنچه تروریسم عنوان شده، همکاری های امنیتی را نیز با رژیم اسرائیل در پیش گیرد. مجموع این مسائل موجب شده اند که مردم فلسطین تا حد زیادی مسوولان تشکیلات خودگردان را به سازش با اسرائیلی ها متهم کرده و در برابر آن‌ها موضع گیری داشته باشند. 

در این چهارچوب، برخی ناظران و تحلیلگران بر این باورند که در دوره حضور عرفات در قدرت، تشکیلات خودگردان می توانست درخواست هایی را از طرف اسرائیل داشته باشد که اگر آن ها مخالفت می کردند، وی می توانست گروه های شبه نظامی را به جان اسرائیل بیندازد و منافع فلسطینی ها را تامین کند. 

با این حال، پس از فوت وی در دوره زمانی پس از سال 2004، روند تحولات تا حد زیادی تغییر کردند. در واقع از این دوران، "محمود عباس" عمده راهبرد خود را بر مذاکرات سیاسی بدون استفاده از مقاومت مسلحانه علیه اسرائیل قرار داد. درست در همین دوران بوده که تشکیلات خودگردان عملا در چهارچوب طرح ها و اهداف رژیم اسرائیل جهت سرکوب فلسطینی ها قرار گرفته است. 

در این راستا به تدریج شاهد اوج گیری قدرت جریان مقاومت اسلامی در نوار غزه(به ویژه پس از انتخابات پارلمانی سال 2006) و تسری ایده های مقاومت به کرانه باختری و حتی عمق اراضی اشغالی بوده ایم. در این چهارچوب، بنا به اعتقاد برخی تحلیلگران، تشکیلات خودگردان عملا هدفِ باج گیری رژیم اسرائیل قرار گرفته تا بتواند همچنان در برابر اوج گیری روند مقاومت در سرزمین های فلسطینی و به طور خاص جریان مقاومت، از قدرت برخوردار باشد. 

در کرانه باختری نیز اکنون شاهد آن هستیم که شهرهای جنین و نابلس هدف ِتشدید فعالیت ها و کنش های نظامی رژیم اسرائیل هستند. شهرهایی که تحت کنترل مستقیم و کاملِ تشکیلات خودگردان فلسطینی هستند. در این راستا، "اشرف العجرمی" تحلیلگر سیاسی ساکن در رام الله می گوید: "هیچکدام از اقدامات خشن و غیرقانونی اسرائیلی ها در کرانه باختری نظیر کشتار فلسطینی ها و بازداشت آن ها، تخریب خانه هایشان و یا شهرک سازی در این منطقه، نتوانسته اند امنیت را برای اسرائیل به همراه داشته باشند". 

وی در ادامه می گوید: "تداومِ جنایات اسرائیل که نقض صریح حقوق بشر در کرانه باختری هستند صرفا واکنش‌های گسترده ملت فلسطین را به همراه دارند که این واکنش ها در نوع خود می توانند انفجاری قابل توجه را علیه منافع اسرائیل به همراه داشته باشد. در این چهارچوب، اسرائیلی ها تاکنون هر آنچه در توان داشته‌اند انجام داده اند تا تشکیلات خودگردان فلسطین را تضعیف کرده و بر اساس همین مساله نیز حضور امنیتی خود را در کرانه باختری توجیح کنند". 

این در حالی است که مقام های تشکیلات خودگردان اعتقادی به ضعیف بودن نهادهای امنیتی خود ندارند. آن‌ها می گویند که اسرائیلی ها در شب دست به ناامنی و اقدامات مخرب علیه فلسطینی ها می زنند و توقع دارند سرویس های امنیتی این تشکیلات بتوانند امنیت را در روز برقرار کنند. مساله ای که به هیچ عنوان امکان تحقق ندارد و آن ها عملا در حال سواستفاده از شرایط هستند. 

چشم انداز آینده چگونه است؟ 

بر اساس آمارهای سازمان امنیت داخلی اسرائیل(شین بت)، در ماه آگوست سال جاری میلادی، فلسطینی ها اقدام به انجام 172 مورد حمله در کرانه باختری کردند که از این میزان، 23 مورد حادثه تیراندازی اتفاق افتاده و در 135 مورد نیز شاهد پرتاب مواد آتش زا به سمت اهداف و منافع صهیونیست ها بوده ایم. 

برخی ناظران فلسطینی اعتقاد دارند که وضعیت کنونی در کرانه باختری اشغالی شبیه به وضعیت پیش از انتفاضه اول و دوم فلسطینی ها در سال های 1987 و 2000 هزار میلادی است. در این چهارچوب، تحلیلگران بر این باورند که نسل های جدید فلسطینی تا حد زیادی در تاکید بر ایده مقاومت و ردِ ایده مذاکره با طرف اسرائیلی، مصمم تر شده اند. 

از این رو، منطقه کرانه باختری عملا با جنبش های جدیدی طرف است که ویژگی بارز و مهم آن ها اقدامات خودجوش و فردی است. مساله ای که حاکی از سر آمدنِ کاسه صبر فلسطینی ها در برابر اقدامات رژیم صهیونیستی است. در این چهارچوب، ضعف های فزاینده تشکیلات خودگردان فلسطینی، که منجر به ظهور نسل جدیدی از مبارزان فلسطینی می شود، عملا در حال تغییر بسیاری از معادلات در اراضی اشغالی است.  

از این منظر، فلسطینی ها هیچ گاه حق خود جهت زندگی آزادانه و به دور از ستمِ صهیونیست ها را فراموش نمی کنند و کنار نمی گذارند.»