کارتریج ها که زمانی اصلی ترین روش اجرای بازی های ویدیویی بودند، نقش مهمی در شکل گیری نسلهای اولیه کنسولهای گیمینگ ایفا کردند. از کنسول های ۸ و ۱۶ بیتی گرفته تا برخی دستگاه های قابل حمل، این رسانه فیزیکی به دلیل سرعت بارگذاری بالا و دوام مناسب، محبوبیت زیادی داشت. با پیشرفت فناوری و افزایش حجم بازیها، دیسک های نوری و سپس دانلود های دیجیتال جایگزین کارتریج ها شدند؛ با این حال، بسیاری از علاقه مندان بازی های کلاسیک همچنان از کارتریج ها به عنوان نمادی از دوران طلایی صنعت گیم یاد می کنند.
