در جریان تنش‌های نظامی و ژئوپلیتیک اخیر، به‌ویژه در بازه زمانی موسوم به «جنگ رمضان» در اوایل سال ۱۴۰۵ (۲۰۲۶) و پیامدهای پسا-تنش آن، میدان نبرد تنها به مرزهای جغرافیایی و شلیک پرتابه‌ها محدود نماند.

 موازی با تبادل آتش در خلیج فارس، یک زنجیره سازمان‌یافته از غول‌های رسانه‌ای بین‌المللی با اتکا به بودجه‌های دولتی و هلدینگ‌های بزرگ خصوصی، آرایش تهاجمی ویژه‌ای را علیه ایران اتخاذ کردند. در دکترین‌های مدرن، این پدیده با عنوان «عملیات شناختی و جنگ روانی یکپارچه» شناخته می‌شود؛ خط فرستنده‌ای که هدف اصلی آن، تأثیرگذاری بر اراده عمومی و مهندسی موازنه قدرت در فرآیند مذاکرات است.

خط خبری این غول‌های رسانه‌ای در دوران پس از جنگ رمضان، نشان‌دهنده یک مأموریت واضح است: تضعیف دستاوردهای میدانی نیروهای مسلح ایران در بخش پهپادی و موشکی و تبدیل آن به یک چالش روانی در ذهن مخاطب عام./پشت پرده