ساختمان مسکونی بزرگ واقع در پلاک ۲ خیابان بولشایا تولسکایا در مسکو که میان شهروندان به «خانه کشتی» شهرت دارد، یکی از نمونههای شاخص معماری با ابعاد غیرمتعارف در روسیه است. به دلیل مقیاس بزرگ و فرم خاص، بومیان منطقه این بنا را با نامهایی چون «تایتانیک»، «خانه مجردان» یا «خانه کارگران اتمی» نیز میشناسند.
عملیات ساخت این مجتمع مسکونی در سال ۱۹۷۲ میلادی آغاز شد و در سال ۱۹۸۶ به پایان رسید. این پروژه توسط دو معمار به نامهای ولادیمیر باباد و وسولود ووسکرسنسکی طراحی شد. کارفرمای این پروژه، وزارت ماشینسازی متوسط اتحاد جماهیر شوروی بود؛ نهاد دولتی که مسئولیت مدیریت صنعت هستهای شوروی را بر عهده داشت.
این ساختمان حتی بر اساس استانداردهای کلانشهر مسکو نیز بسیار بزرگ محسوب میشود و مشخصات ساختاری آن به شرح زیر است:
عرض بنا: حدود ۱۵ متر
ارتفاع بنا: حدود ۵۰ متر
تعداد طبقات: ۱۴ طبقه مسکونی به همراه ۲ طبقه فنی و تاسیساتی
تعداد واحدها: حدود ۹۸۰ واحد آپارتمانی
پروفایل کشیده این ساختمان به همراه ردیفهای متوالی بالکنها، تداعیکننده عرشه یک کشتی است که علت اصلی نامگذاری آن به شمار میرود. ابعاد این سازه در زمان ساخت به حدی بزرگ بود که فرآیند اسکان ساکنان در یک سمت ساختمان آغاز شد، در حالی که سمت دیگر آن همچون در دست احداث بود.
این خانه شامل ویژگیهای غیرمتعارف در برنامهریزی شهری است؛ به طوری که آپارتمانهای دوبلکس در طبقات بالایی آن تعبیه شدهاند و در شمارهگذاری طبقات نیز تعمداً از روی برخی اعداد جهش شده است.
نکته مهندسی دیگر این سازه، ارتباط آن با صنعت هستهای را نشان میدهد؛ صفحات نمای ساختمان به جای تلاقی در زاویه قائم ۹۰ درجه، با زوایای ۸۷ و ۹۳ درجه به یکدیگر متصل شدهاند. این طراحی با هدف افزایش ثبات ساختاری و بالا بردن مقاومت بنا در برابر زمینلرزه اعمال شده است.
لقب «خانه مجردان» نیز به این دلیل به وجود آمد که بسیاری از آپارتمانهای تکخوابه این مجتمع، به طور ویژه به متخصصان مجردی که در بخش اتمی شوروی فعالیت میکردند، اختصاص یافته بود.
