به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، چند هفته است خبر رایگان بودن مترو و اتوبوس در تهران تقریباً هر روز با یک «تمدید تازه» منتشر میشود؛ الگویی از اطلاعرسانی که بیش از آنکه نشانه یک سیاست مشخص شهری باشد، به تولید مداوم خبر شباهت دارد. آخرین بار نیز، امروز سخنگوی شهرداری تهران اعلام کرد این خدمات تا سهشنبه ۲۹ اردیبهشت رایگان خواهد بود؛ تصمیمی که به دلیل برگزار نشدن جلسه شورای شهر دوباره تمدید شده است.
مسأله اصلی اما خودِ رایگان شدن حملونقل عمومی نیست، بلکه شیوه اعلام آن است. در سیاستگذاری شهری معمولاً چنین تصمیمهایی با یک بازه زمانی مشخص و چارچوب مالی روشن اعلام میشود، نه با تمدیدهای روزانه. همین الگو باعث شده اقدامی که میتواند بهعنوان حمایت از شهروندان تلقی شود، بیشتر شبیه یک شو رسانهای به نظر برسد؛ تصمیمی که هر روز باید دوباره اعلام شود تا در چرخه خبر بماند.
از سوی دیگر، فروش بلیت مترو و اتوبوس بخشی از منابع مالی مدیریت شهری برای نگهداری و توسعه ناوگان است. در شرایطی که شهر با هزینههای سنگین اداره و بازسازی پس از جنگ روبهروست، طبیعی است که افکار عمومی بپرسد حذف این درآمد از چه محلی جبران میشود و اساساً این رایگانسازی چه هدف و چه بازه زمانی مشخصی دارد.
در چنین شرایطی، اگر قرار است رایگان شدن حملونقل عمومی بهعنوان یک اقدام حمایتی اجرا شود، اعلام یکباره بازه زمانی، منبع مالی و هدف طرح میتواند آن را از یک خبر روزانه و نمایشی، به یک سیاست شهری قابل دفاع تبدیل کند.
