به گزارش رکنا، اگر خون «آب لولهکشی» باشد، لنف «سیستم فاضلاب و بازیافت» است.
سه حقیقت که دید شما را به بدن تان عوض میکند:
رگهای خونی شما کاملاً عایق نیستند. روزانه مقداری مایع، پروتئین و گلبول سفید از رگها به بیرون نشت میکند. اگر سیستم لمفاوی نباشد که این مایعات را جمع کند (زهکشی)، بدن شما مثل یک اسفنج خیس آنقدر ورم میکند که منفجر میشوید!
آن برجستگیهایی که زیر گلو یا بغل حس میکنید (غدد لنفاوی)، در واقع «پاسگاه پلیس» هستند.
مایع لنف پر از ویروس، باکتری و سلولهای سرطانی مرده است. قبل از اینکه این مایع دوباره به خون برگردد، باید از این پاسگاهها رد شود. گلبولهای سفید در این ایستگاهها مستقرند و مجرمان (میکروبها) را اعدام میکنند.
وقتی گلویتان ورم میکند، یعنی داخل پاسگاه جنگ تنبهتن با ویروسها در جریان است.
سیستم خون یک موتور قوی دارد (قلب). اما سیستم لنف هیچ پمپی ندارد!
پس مایع لنف چطور در بدن بالا میرود؟ فقط با حرکت ماهیچههای شما.
وقتی راه میروید یا ورزش میکنید، انقباض عضلات مثل تلمبه عمل میکند و لنف را هل میدهد.
هشدار: زندگی بیتحرک یعنی سیستم فاضلاب بدنتان راکد میشود و سموم دفع نمیشوند.
