اختلافات ایران و آمریکا در حالی پیش می رود که بندر چابهار به عنوان یکی از فرصت های جدی توسعهی تجارت ایران مورد غفلت قرار گرفته است.
بندر چابهار، علیرغم توافقنامه همکاری سهجانبه ایران، هند و افغانستان در سال ۲۰۱۶ و سرمایهگذاری هند در تجهیز بندر شهید بهشتی، همچنان با چالشهای جدی در بهرهبرداری کامل از ظرفیتهای خود دست و پنجه نرم میکند.
به گزارش مهر، بلاتکلیفی نهادی و حقوقی، تحریمهای بینالمللی و رقابت فزاینده با بندر گوادر پاکستان که تحت سرمایهگذاری چین قرار دارد، از موانع اصلی پیش روی این پروژه حیاتی بودهاند.
در داخل کشور نیز، تردید میان نگاه توسعهگرایانه و رویکرد صرفاً امنیتی به سواحل مکران، همراه با فقدان یک تصمیم راهبردی واحد، منجر به انجماد فرصتهای ترانزیتی و ژئوپلیتیکی ارزشمند شده است.
حسین قاهری، رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین در گفت وگو با خبرنگار مهر ، با انتقاد از روند بیش از یک دههای توسعه بندر چابهار، تأکید کرد که این پروژه راهبردی دچار اشتباهات اساسی در سطح تصمیمگیری شده و همچنان فاقد نقشه راه عملیاتی مشخص است.
فرصت از دست رفته چابهار: رقابت با گوادر و انجماد همکاری با چین
قاهری با اشاره به توافق ایران و هند برای توسعه چابهار افزود: «بیش از ده سال از این توافق میگذرد، اما در عمل اتفاق قابلتوجهی رخ نداده و بندر چابهار هنوز با ظرفیت حداقلی فعالیت میکند.»
وی تصریح کرد:« از آنجایی که هند از طرف غرب مامور شده است تا توان دریامحور ایران را منجمد کند؛ بنابراین نتیجه ملموسی در توسعه زیرساختی و عملیاتی بندر مشاهده نمیشود.»
رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین با اشتباه دانستن واگذاری عملیاتی چابهار به هند تصریح کرد:«در حالی که ایران توسعه چابهار را به هند سپرد، چین همزمان با برنامهریزی منسجم و سرمایهگذاری گسترده، بندر گوادر پاکستان را به یکی از بنادر مهم منطقه تبدیل کرد؛ مسیری که نشان میدهد انتخاب شریک و مدل همکاری تا چه اندازه تعیینکننده است.»
قاهری با اشاره به سرمایهگذاری حدود ۶۲ میلیارد دلاری چین در گوادر افزود: «اگر چابهار در زنجیره منافع اقتصادی چین تعریف میشد، نهتنها پروژه دچار توقف و انجماد نمیشد، بلکه اقتصاد ایران نیز بهصورت عمیقتری در همکاریهای منطقهای گره میخورد.»
وی در ادامه بیان کرد: «امروز چین در افغانستان سرمایهگذاریهای گستردهای بهویژه در حوزه معادن انجام داده و در حال تقویت مسیرهای جایگزین ترانزیتی است. در چنین شرایطی، بلاتکلیفی چابهار میتواند موجب از دست رفتن سهم ایران از ترانزیت افغانستان و آسیای مرکزی شود.»
قاهری افزود:« ایران یکی از معدود موقعیتهای راهبردی خود خارج از تنگه هرمز را در اختیار دارد، که اگر سرمایه گذاری در بندر چابهار را به چینی¬ها واگذار کرده بود شاید محاصره دریایی ایران به این سادگی نبود.»
چابهار؛ از بلاتکلیفی ریلی تا انجماد توسعه دریامحور
رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین با اشاره به تعلل طولانی در تکمیل اتصال ریلی چابهار به شبکه سراسری از مسیر خاش–زاهدان اظهار کرد: «این پروژه سالهاست معطل مانده و صرفاً مسئله کمبود بودجه مطرح نیست؛ بلکه نبود متولی واحد و کاهش اولویت آن در نظام برنامهریزی و بودجهریزی کشور نقش اصلی را ایفا کرده است.»
وی با هشدار نسبت به احتمال انتقال کامل سرمایهگذاری هند به بندر گوادر پاکستان یا بندر فجیره امارات افزود: «چنین رخدادی به معنای تشدید انجماد توسعه دریامحور ایران خواهد بود و پیامدهای ژئوپلیتیکی فوری برای کشور به همراه دارد.»
رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین همچنین عملکرد شورای عالی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی در قبال چابهار را بسیار ضعیف ارزیابی کرد و آن را نزدیک به صفر دانست. وی افزود:« ساختار فعلی مدیریت نهتنها کمکی به پیشبرد پروژه نکرده، بلکه خود به بخشی از مسئله تبدیل شده است.»
قاهری در پایان تأکید کرد: «توسعه دریامحور ایران در عمل با انجماد مواجه شده و بدون اصلاح ساختار تصمیمگیری، تعریف نقشه راه روشن و بازنگری در مدل همکاریهای اقتصادی، نمیتوان انتظار تحول در چابهار را داشت.»
منبع خبر "
عصر ایران" است و موتور جستجوگر خبر تیترآنلاین در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد.
(ادامه)
با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت تیترآنلاین مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هرگونه محتوای خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.
