فرارو: به نقل از سی ان ان، روایت سه زن ایرانی از سه نسل مختلف برای روزهای آتشبس را میخوانید:
اکرم، ۶۳ ساله: تخریبها و خسارتهای جنگ، اکرم را به یاد جنگ ایران و عراق در دهه ۱۹۸۰ میاندازد
او میگوید: «انگار تاریخ دوباره جلوی چشمانم تکرار میشود. وقتی ساختمانهای تخریبشده در تهران را میبینم، خرمشهر را به یاد میآورم؛ جایی که کل خیابانها با خاک یکسان شد.»
سارا، ۳۹ ساله: روز اول حملات، در حال رساندن دوستش به دانشگاه بود
او میگوید: «در تهران ماندم. وابستگیام به خانهام باعث شد بمانم. میخواهم با چشم خودم ببینم چه بر سر شهرم میآید.»
بهاره، ۲۶ ساله: ۱۲ نفر از اعضای خانوادهاش را در اوایل جنگ اخیر، زمانی که خانهاش در تهران در اثر حملهای ویران شد، از دست داد.
او میگوید: «و من حتی دیگر خانهای ندارم. جایی که مردم بتوانند بیایند، کنارم بنشینند و تسلیت بگویند. دیگر جایی برای غم و اندوه به شیوهای عادی باقی نمانده است.»
