ظریف در این مقاله تاکید میکند که ایران با وجود موج سنگین حملات آمریکا و اسرائیل، توانسته انسجام داخلی خود را حفظ کند و از منافعش دفاع کند؛ اما ادامه این وضعیت میتواند به تخریب بیشتر و حتی یک جنگ جهانی ختم شود. بر این اساس، او معتقد است ایران باید همین الان از موضع قدرت، به دنبال یک «توافق جامع صلح» باشد، نه یک آتشبس موقت و شکننده.
به گزارش رکنا، فرمول پیشنهادی ظریف برای توافقی که ایران میتواند بپذیرد، بر چند محور استوار است:
محدودیت هستهای: ایران تعهد میدهد که به دنبال سلاح هستهای نرود و سطح غنیسازی اورانیوم خود را محدود کند.
کنسرسیوم منطقهای: حضور و مشارکت فعال در یک کنسرسیوم منطقهای سوخت هستهای.
تضمین امنیت آبراهی: تضمین امنیت عبور و مرور کشتیها در تنگه هرمز، این مهم با همکاری عمان انجام خواهد شد.
لغو تحریمها: آمریکا باید تمام تحریمهای یکجانبه و قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران را لغو کند.
فروش آزاد نفت: بازگشت کامل فروش نفت ایران به بازارهای جهانی و به رسمیت شناختن این حق.
پیمان عدم تجاوز: امضای یک پیمان عدم تجاوز رسمی بین ایران و آمریکا.
غرامت و بازسازی: آمریکا باید در بازسازی خسارتهای وارد شده به زیرساختهای ایران در جنگ اخیر مشارکت کند.
ظریف پیشنهاد میدهد که برای جلوگیری از نقض این توافق در آینده، کشورهایی نظیر چین، روسیه و برخی کشورهای منطقه به عنوان «ضامن» معرفی شوند و یک شبکه امنیتی جدید در منطقه شکل بگیرد.
وزیر پیشین خارجه نوشته است که به دلیل بیاعتمادی عمیق و تاریخی بین تهران و واشنگتن، یک آتشبس ساده به هیچ وجه پایدار نخواهد بود و اسرائیل و آمریکا به راحتی میتوانند آن را نقض کنند. هدف نهایی این طرح، انتقال تمرکز از درگیری نظامی به ثبات منطقه و حل مشکلات اقتصادی داخلی است.
