به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، جنگ بین آمریکا و اسرائیل و ایران ، تنها نبردی میان نیروهای نظامی نیست؛ بلکه تراژدی عمیقی است که در آن، خانهها، مدارس و مراکز درمانی ، به عنوان ستونهای امنیت یک جامعه ، زیر آوار حملات گسترده فرو ریختهاند. تازهترین آمار جمعیت هلال احمر، تصویری تلخ و تکاندهنده از تخریب گسترده زیرساختهای غیرنظامی ارائه میدهد؛ جایی که بیش از ۱۱۷ هزار واحد ساختمانی ، از خانههای امن خانوادگی گرفته تا مراکز حیاتی خدماتی ، یا بهکلی نابود شدهاند و یا آسیبهای جدی دیدهاند.
در میان این حجم از ویرانی، ۹۳ هزار و ۵۴۴ خانواده اکنون سقفی بر سر ندارند و آوارگی، به تلخترین تجربه روزمره آنان بدل شده است؛ بهویژه در پایتخت که تنها در یک جغرافیا، ۴۶ هزار و ۴۳۷ واحد مسکونی و تجاری به تلی از خاک و آهن تبدیل شدهاند.
اما عمق این فاجعه تنها در تخریب منازل خلاصه نمیشود؛ هدف قرار گرفتن سیستم خدمات عمومی، فروپاشی تدریجی امنیت روانی و سلامت جامعه را به همراه داشته است.
از کار افتادن ۳۱۶ مرکز بهداشتی و درمانی در لحظاتی که جان انسانها به ثانیه بستگی دارد، به معنای مسدود شدن آخرین راههای نجات برای مجروحان و بیماران است.
در کنار آن، ۷۶۳ مدرسه که روزگاری محل امید و آیندهسازی بودند، اکنون در سکوتِ ویرانی فرو رفتهاند.
آنچه این وضعیت را بحرانیتر میکند، آسیب دیدن زیرساختهای امدادی است؛ جایی که ۱۸ مرکز هلالاحمر، ۴۸ خودروی عملیاتی و ۳ فروند بالگردِ نجات، خود هدف حملات قرار گرفتهاند.
این یعنی نه تنها زیرساختهای حیات، بلکه زنجیره امداد و نجات نیز که تنها نقطه اتکای آسیبدیدگان بود، دچار فرسایش و ناتوانی شده است.
این آمارِ تکاندهنده، نه فقط اعداد و ارقام، بلکه صدایِ بلندِ نیازِ مبرمِ هزاران انسانِ بیگناه به حمایت، سرپناه و دسترسی به ابتداییترین حقوق انسانی است که در میان گرد و غبار جنگ رمضان، نادیده گرفته شده است.
