به گزارش رکنا، در حالی که پیامدهای تنشهای اخیر منطقهای همچنان مورد بررسی است، روزنامه نیویورکتایمز در یادداشتی به نقد رویکرد واشنگتن در مواجهه با تهران پرداخته است.
این روزنامه آمریکایی در تحلیل خود آورده است: «رهبران ما بر فراز یک ماشین عظیم تخریب ایستادهاند، اما نسبت به انسانها غرور، شرم و حافظه تاریخیشان به طرز حیرتآوری کور و بیفهم ماندهاست.»
نیویورکتایمز با اشاره به محاسبات اولیه طراحان این درگیریها گزارش داده است: «معماران این جنگ ظاهراً فرض کرده بودند که کشتن رهبران یک ملت، تسلط بر حریم هوایی و نابود کردن زیرساختها، منجر به فروپاشی حکومت در تهران خواهد شد. اما در عوض، ایران توانسته حملونقل از تنگهٔ هرمز را مختل کند، دامنه اقتصادی جنگ را به شکل چشمگیری گسترش دهد و واشنگتن را وادار کند که دوباره به کار قدیمی و غیرجذاب طلب کمک از متحدان روی بیاورد.»
بر اساس این گزارش، سیستمهای جاسوسی غرب در درک «عمق اجتماعی» دچار محدودیتهای ذاتی هستند. نیویورکتایمز در اینباره نوشته است: «یک سیستم اطلاعاتی میتواند به تو بگوید یک مرد کجاست، اما نمیتواند بگوید مرگ او برای یک ملت چه معنایی خواهد داشت. چنین سیستمهایی روی رفتار آموزش دیدهاند، نه روی معنا؛ آنها میتوانند ردیابی کنند که طرف مقابل چه میکند، اما نه اینکه از چه میترسد، چه چیزی را گرامی میدارد، به یاد میآورد یا برایش میمیرد.**
این نشریه وضعیت فعلی را «توهم تکراری رهبران مجهز به فناوری بیش از حد» توصیف کرده و افزوده است: «چون میتوانند میدان نبرد را نقشهبرداری کنند، فکر میکنند جنگ را درک کردهاند. اما جنگ هرگز صرفاً یک رقابت فنی نیست. جنگ توسط روایتهای مقدس، خاطره تحقیرهای گذشته و تمایل به انتقام شکل میگیرد. اینها عوارض اضافهشده به یک پروژه فنی نیستند؛ اینها همان چیزی هستند که جنگ درباره آنهاست.»
در بخش پایانی این تحلیل آمده است: «حمله خارجی اغلب نتیجه عکس میدهد و دولتی آسیبدیده را محکمتر به جامعهای پیوند میزند. آنچه این جنگ آشکار میکند، نه تنها شکست استراتژی، بلکه شکست سواد است؛ سیستمهای هدفگیری مدرن خیال را به شکل تکنولوژیک وعده میدهند.»
