سعید مهرسروش، معاون آموزش، پژوهش و اعتباربخشی اورژانس استان تهران، نحوه استفاده از شریانبندهای دستساز برای کنترل خونریزیهای شدید در مواقعی که تجهیزات پزشکی در دسترس نیست را تشریح کرد.
به گزارش مهر، مهرسروش با تأکید بر اینکه تورنیکت آخرین مرحله برای مهار خونریزی پس از شکست در فشار مستقیم و پانسمان فشاری است، اظهار کرد: در شرایط بحران و در صورت عدم دسترسی به تورنیکتهای تجاری، میتوان با استفاده از وسایل ساده پیرامونی، جان مصدوم را نجات داد.
وی افزود: برای ساخت یک شریانبند دستساز، باید از تسمههایی با حداقل عرض ۳ سانتیمتر مانند باند پارچهای یا کمربند استفاده کرد. تأکید جدی ما این است که تحت هیچ شرایطی از سیم، مفتول یا طنابهای نازک استفاده نشود، زیرا این وسایل به دلیل عرض کم، باعث آسیب جدی به بافت و اعصاب میشوند.
معاون آموزش اورژانس تهران در تشریح مراحل بستن تورنیکت خاطرنشان کرد: این ابزار باید حدود ۵ تا ۷ سانتیمتر بالاتر از محل خونریزی بسته شود، اما نکته حیاتی این است که تورنیکت هرگز نباید روی مفصل قرار گیرد.
وی افزود: پس از گره زدن باند، باید یک شیء مقاوم مانند خودکار یا تکه چوب را داخل گره قرار داده و آن را به صورت چرخشی تاباند.
مهرسروش در ادامه به شاخصهای موفقیت در این روش اشاره کرد و گفت: عمل تاباندن چوب باید تا زمانی ادامه یابد که نبض در قسمت انتهایی اندام قطع شده و خونریزی کاملاً بند بیاید.
وی افزود: پس از مهار خونریزی، چوب باید در همان حالت، فیکس شده و از باز شدن آن جلوگیری شود.
وی در پایان با تأکید بر اهمیت ثبت زمان عملیات یادآور شد: بسیار حیاتی است که زمان دقیق بستن تورنیکت روی اندام یا پیشانی مصدوم یادداشت شود؛ چرا که اطلاع از این زمان برای اقدامات بعدی کادر درمانی و تکنسینهای اورژانس در بیمارستان تعیینکننده خواهد بود.
