نغمه افشار در چندثانیه نوشت: همه جا خیلی ساده نوشته شده: آرژانتین - انگلیس. اما این بازی، با هر نیمهنهایی دیگری متفاوت است!
این بار دست تقدیر بعد از ۲۴ سال این دو تیم را مقابل هم قرار داد. دو تیمی که فقط برای رسیدن به فینال نمیجنگند؛ بلکه خاطره، غرور و انتقام دوباره روبهروی هم قرار گرفتهاند. برای همین است که تقابل آرژانتین و انگلیس هیچوقت فقط یک مسابقه فوتبال نبوده است.
از لندن ۱۹۶۶ تا مکزیک ۱۹۸۶، از «دست خدا» تا اخراج دیوید بکام، از جنگ فالکلند تا آخرین جام جهانی لیونل مسی.
اولین زخم، در جام جهانی ۱۹۶۶ رقم خورد؛ جایی که انگلیس در خانه، آرژانتین را حذف کرد و اخراج آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین، یکی از جنجالیترین داوریهای تاریخ جام جهانی را رقم زد. همان مسابقه، رقابتی را ساخت که دیگر هیچوقت عادی نشد.
بیست سال بعد، نوبت انتقام بود؛ انتقامی که آن را دیهگو مارادونا نوشت. آرژانتین در یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ انگلیس را ۲ بر ۱ شکست داد؛ ابتدا با «دست خدا»، گلی که خودش بعدها آن را انتقامی نمادین از انگلیس توصیف کرد، و چند دقیقه بعد با «گل قرن»؛ دریبلی که از دل تاریخ فوتبال عبور کرد و هنوز هم یکی از بزرگترین گلهای تمام دوران محسوب میشود. از آن روز به بعد، آرژانتین و انگلیس دیگر فقط دو تیم ملی نبودند؛ بلکه در حافظه تاریخ فوتبال حک شدند.
سال ۱۹۹۸، ماجرا فصل تازهای پیدا کرد. اخراج دیوید بکام انگلیس را در ضربات پنالتی از جام کنار زد و بکام را برای سالها به متهم شماره یک فوتبال این کشور تبدیل کرد. چهار سال بعد، انگلیس با گل دیوید بکام از روی نقطه پنالتی پیروز شد، اما حتی آن برد هم نتوانست سایه «دست خدا» را از این رقابت پاک کند.
حالا دوباره دو رقیب با کهنهزخمی قدیمی، این بار در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ کنار هم قرار گرفتهاند؛ در یک سو، لیونل مسی ایستاده؛ مردی که احتمالاً آخرین جام جهانی زندگیاش را تجربه میکند و میتواند با رساندن آرژانتین به فینال، نامش را در مهمترین تقابل تاریخ فوتبال کشورش کنار مارادونا ثبت کند.
در سوی دیگر، انگلیسی قرار دارد که دیگر نمیخواهد اسیر گذشته باشد. تیمی با بلینگام، هری کین و نسلی که آمده ثابت کند میتواند بدون حمل کردن بار خاطرات بکام، فالکلند و مکزیک ۸۶، تاریخ تازهای بنویسد.
برای همین، این مسابقه را نمیشود فقط با آمار تحلیل کرد. هر بار که مسی توپ را لمس میکند، سایه مارادونا هم روی چمن دیده میشود. هر بار که بلینگام توپ را به حرکت درمیآورد، انگار انگلیس میخواهد از زیر بار شصت سال خاطره بیرون بیاید.
شاید روی تابلو فقط بنویسند آرژانتین - انگلیس؛ اما زیر این عنوان، همیشه یک جمله نانوشته وجود دارد:
بعضی رقابتها هرگز تمام نمیشوند؛ فقط نسل بازیکنانش عوض میشود.
